Always on the Road

Spanje 2022 - Derde Reis

Half augustus vertrekken we met de camper terug richting zuiden en we vinden het zalig want we moeten pas eind november terug thuis zijn. We toeren eerst nog een tweetal weken door Frankrijk waar we vooral stops uitkiezen voor te geocachen en op 2 september rijden we Spanje binnen en installeren we ons in Calonge. Gepland is om hier twee weken te blijven,  maar dat worden er ongewild iets meer. Hieronder ons verhaal 🙂

2 tot 27 september 2022
Calonge en omgeving

Aankomen in Calonge is zo’n beetje thuiskomen. We kennen de camping (Internacional de Calonge), we kennen de streek, we hebben onze favoriete restaurantjes in de buurt dus het blijft een leuke stop alvorens verder naar het zuiden te rijden. En als we in november terug naar huis rijden willen we ook hier nog een laatste keer halt houden. Het is zo’n beetje traditie aan ‘t worden : Lekker gaan eten in Platja d’Aro vooraleer we weer afscheid nemen van Spanje. Helaas krijgen we op de receptie slecht nieuws. De camping is overgenomen door de Senia groep en zal dus niet meer het gehele jaar geopend zijn. De andere campings van deze groep sluiten eind september en gaan meestal pas terug open ergens in april.  Heel spijtig vinden we dat en echt niet te begrijpen. Deze camping is de enige in de wijde omgeving die het hele jaar door geopend was. Daardoor had ze ook in de wintermaanden een flink aantal bezoekers. Deze mensen worden dus allemaal in de kou gezet, want er is geen alternatief in de buurt. Ja, Platja d’Aro heeft een camperplaats, maar eigenlijk is dat niets meer dan een grote parking die meestal helemaal vol staat met langdurige verblijvers. Weinig kans dat je daar een plaats vindt.
We gaan dus op zoek naar camperplaatsen die iets verder weg liggen en we komen uit in Palamos. De eerste is ok maar niet fantastisch maar de tweede bevalt ons wel. Ideaal is het niet qua afstand om van daaruit met de fiets naar Platja ‘Aro te rijden om ‘s avonds te gaan eten en na een fles wijn terug richting Palamos te fietsen, maar het is beter dan niets en wie weet, misschien vinden we tegen november nog een andere oplossing.
Na ons bezoek aan de twee camperplaatsen willen we in Palamos in de buurt van het haventje nog even iets drinken vooraleer we terug naar Calonge fietsen. En daar gebeurt het : Terwijl ik teken doe naar Suzette dat we ‘daar’ iets kunnen drinken en ik gelijk een manoeuvre maak richting voetpad hoor ik achter mij een ‘boem’ en ik weet : Suzette is gevallen. Ik draai mij om en ze wordt onmiddellijk bijgestaan door twee mannen die vragen of alles in orde is. Het is pijnlijk, maar het lijkt in die eerste minuten allemaal nogal mee te vallen. We zetten onze fietsen opzij en gaan iets drinken. Maar de hand en arm doen verschrikkelijk veel pijn en bepaalde bewegingen zijn onmogelijk. Ik wil een taxi-kamionette bestellen om ons met onze fietsen naar de camping te brengen, maar Suzette wil persé nog zelf rijden. Het lukt, want die beweging is net nog niet te pijnlijk. We passeren nog langs een apotheker waar we een verband meekrijgen en Voltaren crème. We beslissen om te wachten tot de volgende ochtend en als er dan geen verbetering is willen we naar het ziekenhuis voor een radiografie. Het wordt een pijnlijke nacht en eigenlijk weten we alle twee : dit zit niet goed, maar een mens hoopt altijd dat het toch niks is. De volgende ochtend brengt een taxi ons naar de ‘Urgencies’ in Palamos. Hier wordt het wachten en wachten en wachten…Enkele uren en een radiografie later komen we te weten dat het gebroken is. Een radiusbreuk wordt het genoemd. Dat is het punt waar de beide botten van de onderarm samen komen, net onder de elleboog. Suzette krijgt een gips tot halverwege de bovenarm. De assistente die enkele woordjes Engels praat legt ons uit dat deze minstens 3 weken moet blijven maar dat we na een goeie twee weken al wel bij een traumatoloog terecht kunnen voor een evaluatie. Dat hoeft niet bij hen te zijn maar het lijkt ons gewoon makkelijker om terug naar hetzelfde ziekenhuis te gaan ter controle. We verlengen dus ons verblijf in Calonge tot 30 september en we beslissen ook om pas na het verdict van de traumatoloog te bekijken of we verder reizen naar het zuiden of niet. De fiets van Suzette wordt aan de kant gezet en we passen ons een beetje aan. Met drie armen gaat het allemaal wat stroever en trager maar we blijven genieten van onze reis en gaan ervan uit dat het veel erger had kunnen zijn.
We doen een aantal wandelingen te voet in de buurt (de immer mooie Cami de Ronda) maar we huren ook een autootje waarmee we iets verder kunnen rijden en een aantal dorpen ontdekken die sowieso met de fiets te ver waren. Ons uitgangspunt blijft dus Calonge, maar de gehuurde Kia brengt ons naar mooie plekken. Hieronder een verslag.

Calonge en Cami de Ronda

In Calonge hebben we praktisch rechtstreeks toegang op de Cami de Ronda. We hebben deze wandelingen al een paar keer gedaan, maar de schoonheid blijft ons boeien dus doen we ze nog maar een keer. Met de gebroken arm is het hier en daar oppassen maar we zijn voorzichtig en op die manier blijven we toch in beweging.
En uiteraard ontbreekt het in Calonge nooit aan de nodige uitstapjes ‘s avonds richting Platja d’Aro waar we ons laten verwennen door de gastronomie van Catalonië.
We zijn ook supercontent als we bezoek krijgen van onze dochter die op doorreis is naar Fuerte Ventura. Ze rijdt met de wagen tot in Cadiz om daar een boot te nemen naar de Canarische eilanden. Een hele onderneming maar onze avontuurlijke dochter wil graag haar leven beginnen op de eilanden. We hadden al afscheid genomen in Bollendorf, maar aangezien we op een bepaald moment parallel reisden hebben we nog twee dagen van haar gezelschap mogen genieten alvorens ze verder reist richting Zuid Spanje.

Sant Feliu de Guixols

Ons fietstochtje naar Sant Feliu de Guixols dateert nog van net voor de valpartij. Hier waren we dus nog mobiel en brachten een leuke dag door in Sant Feliu. We zijn hier al eerder een paar keer geweest maar vandaag ontdekken we ook een leuke zondagmarkt. Veel volk, veel sfeer. In het parkje spotten we een aantal mooie parkieten. Bij ons leven ze binnen maar hier hebben ze de wijde wereld. Mooi !

Tossa de Mar

Tossa de Mar wilden we al heel lang eens doen met de fiets vanuit Calonge. Maar de meer dan 30 km waarvan bijna 20 via een kronkelde GI baan hield ons toch elk jaar weer tegen. Nu hebben we een auto ter beschikking dus dat brengt ons al snel richting Tossa. Het oude stadsgedeelte is heel authentiek en eigenlijk is dat het enige  dat echt de moeite is. We hebben er een namiddag rondgewandeld en genoten van de mooie uitzichten. Voor ons net iets te druk, maar best ok voor een kort bezoek.

Cassa de la Selva

Een ander uitstapje met de auto ging richting Cassa de la Selva. We kwamen hier om een geocache adventure lab te doen want anders hadden we dit dorp waarschijnlijk niet bezocht. Niet echt een must see dus na een tweetal uurtjes hier te hebben gewandeld gingen we verder naar Caldes de Malavella.

Caldes de Malavella

Caldes de Malavella is bekend om zijn water. Vichy Catalan heeft hier zijn bron en wordt geproduceerd sinds 1881. Het water komt hier uit de grond en heeft een temperatuur van 60°. Je kan je handen er amper onder houden.
De flesjes vinden we heel mooi, de smaak van het water iets minder. Het is ons iets te zout. Het dorp heeft een aantal mooie historische gebouwen, oa het Vichy Catalan Hotel.
Het dorp heeft, naast zijn bekendheid omwille van het water en overblijfselen van een Romeinse villa niet zo veel te bieden. Ook weer leuk voor 1 namiddag.

Lloret de Mar

Lloret de Mar . . . wie kent het niet ? Vooral de laatstejaar studenten komen massaal hierheen om hun afstuderen te vieren. Vandaag nemen we de tijd om toch op zoek te gaan naar enige authenticiteit in dit overpopulaire oord. In het oude stadscentrum vinden we iets terug van het originele Lloret maar de rest kan ons niet echt boeien. Het is en blijft een toeristische badplaats zonder al te veel charme. Wat ons wel verrast is het kerkhof van Lloret. Het is een begraafplaats van Catalaanse beeldhouwers en architecten en de graven zijn overweldigend. Wie Lloret bezoekt moet hier echt een kijkje nemen. Even weg van de badstad-drukte en een moment om te bezinnen. Na het kerkhof zijn we ook nog even gaan wandelen lans de Camino richting Tossa de Mar. Heel veel trappen maar uiteraard weer de moeite voor de panoramische vergezichten op de Middellandse zee.

Banyoles

update soon

Sant Joan les Fonts en Castelfollit de la Roca

update soon