Always on the Road
Spanje 2026 - deel II
Onze stops tijdens deze reis :
Na een woelige periode aan het thuisfront met de situatie van mijn ouders gaan we midden augustus eindelijk terug vertrekken. We hebben niet echt een plan. We willen vooral rust, of beter gezegd, tot rust komen en naast onze drie favoriete stopplaatsen hebben we geen route uitgestippeld. We reizen eerst nog via Antwerpen en Veurne en rijden dan langzaam door Frankrijk om op 27 augustus aan te komen in ’s Agaro.
27 augustus tot 17 september 2026
S'Agaro en omgeving
We zijn thuis. Niet zo thuis als in Tarifa, maar we zijn thuis. 
S’Agaró en omstreken is voor ons zo’n regio waar we ons echt goed voelen. De combinatie van de mooie, wilde natuur, het Catalaanse karakter, de goede keuken… het draagt allemaal bij aan het feit dat we hier zo graag komen.
Ja, het is toeristisch. En op sommige momenten zelfs té toeristisch. Maar we bekennen: ook zulke plekken schuwen we niet omdat het er druk is. Integendeel zelfs. Er is iets aan de sfeer hier dat ons telkens weer aantrekt.
Onze vaste camperplek is Sagaroarea. En niettegenstaande we eind mei één nachtje op de nieuwe, prachtige camperplaats in Platja d’Aro hadden gestaan – we moesten onverwacht nog een nachtje langer blijven vanwege mijn tandartsbezoek en bij Anna was onze plaats ondertussen alweer gereserveerd – zijn we toch opnieuw teruggekomen bij Anna en Adolfo.
We blijven dus trouw 🙂 Want zij heeft, vier keer per jaar en eender wanneer we haar contacteren, altijd onze plaats voor ons beschikbaar. Ze is bovendien de vriendelijkheid zelve en ondertussen hebben we een band opgebouwd. En ja, dat telt allemaal mee.
Ze zijn hier nu ook begonnen met verbouwingen en er komt een mooier sanitair. Daar kijken we echt naar uit.
Traditiegetrouw gaan we de eerste avond eten bij Llevant. En dat is genieten van A tot Z.
Onze Martini als aperitief, die hier gelukkig altijd groot genoeg is en niet, zoals op veel plaatsen in Frankrijk, als een soort whiskymaatje wordt geschonken. 
Daarna voor mij een solomillo de ternera met pepersaus en frietjes. Zooooo lekker.
Suzette neemt bij Llevant altijd een pizza. En het is ook het enige moment waarop we niet samen ons flesje wijn drinken. Zij drinkt graag een glaasje rood bij haar pizza, terwijl ik trouw blijf aan mijn witte wijn en dus een klein flesje neem.
Heerlijk!
Wat we de komende dagen gaan doen, staat nog helemaal niet vast. We go with the flow en willen hier vooral chillen.
Vandaag fietsen we van S’Agaro naar Llafranc. Een prachtige fietsrit die een deel over de Ruta del tren petit loopt. We waren er al eerder en het blijft leuk om te doen. We vertrekken redelijk vroeg en nemen niet enkel onze lunch mee als picknick maar ook ons ontbijt. Dat doen we de laatste tijd wel eens meer en het is leuk om de dag te beginnen op een speciale plaats. We stoppen in Platja d’Aro met zicht op zee en installeren ons heel basic op een muurtje om te ontbijten. Niets mooier en romantischer 🙂
Onze eindbestemming is de El Far de Sant Sebastià die boven Llafranc uitkijkt. Absoluut de moeite om even halt te houden. We bezochten deze plek al een paar jaar eerder maar er bleek een nieuwe labcache te liggen dus reden te meer om er weer naartoe te gaan.
In Llafranc zelf, beneden aan de zee, was het ontzettend druk. Echt nog volop hoogseizoen en ons initieel plan om iets te drinken op een terrasje hebben we maar laten varen. Te is Te 🙂
In Palamos hadden we iets meer geluk. Plaats genoeg op een terrasje waar we ook eerder al waren. Een leuke tussenstop en dan terug richting S’Agaro.
Vandaag vertrekken we redelijk vroeg met de fiets vanuit S’Agaro voor een tochtje over de mooie GI-682. Deze weg loopt van Sant Feliu de Guíxols tot Tossa de Mar, maar we weten op voorhand nog niet of we hem helemaal zullen rijden. We willen vooral onderweg genieten van de prachtige uitzichten over de Middellandse Zee.
We stoppen een eerste keer in Sant Feliu voor ons ontbijtje met zicht op zee. Daarna beginnen we aan een serieuze klim. We stoppen een paar keer om te genieten van de adembenemende panorama’s en landen uiteindelijk in Rosamar, wat een mooie ontdekking blijkt te zijn. Een parel van een baai, een geocache (altijd leuk om mee te pakken) en een gezellige bar/restaurant waar we even uitrusten met een drankje en genieten van de schoonheid van de omgeving.
Wanneer we verder rijden, zien we na een tijdje een bord naar de Ermita de Sant Grau. Hier beslissen we dat we niet verder rijden naar Tossa, maar afslaan richting de Ermita. Een prachtige weg leidt ons ernaartoe. Het is klimmen, maar dankzij onze super Qio’s is het prima te doen. We zijn zo tevreden over de hoogstaande kwaliteit van deze fietsen. We zouden ze ondertussen echt niet meer kunnen missen.
De Ermita is een geschikte plaats voor onze lunch. De grote poort die toegang geeft tot de binnenplaats en de kerk is helaas gesloten. Enkel in het weekend is ze geopend. Maar we hebben geluk. Er komt net een groep toeristen aan met een Tossa 4X4-excursie en die houdt hier halt. De gids heeft de sleutel van de poort en op die manier kunnen ook wij foto’s maken van de binnenkoer en de kerk.
En dan nemen we een ietwat foute beslissing. We willen terugrijden via Llagostera, maar nemen na een aantal kilometers een binnenweg door de bossen die ons terug naar Sant Feliu moet brengen.
De eerste twee kilometers vallen nog redelijk mee. Het is een brede zandweg en het fietsen lukt nog wel. Maar gaandeweg wordt het parcours hobbelig, oneffen, veel te zacht en mul zand en absoluut niet geschikt om te fietsen. Het duurt dan ook een eeuwigheid vooraleer we via de buitenwijk Casa Nova terug in Sant Feliu komen.
Maar het hoort er gewoon bij. We houden nu eenmaal van niet al te voorspelbare tochten. En ook al is het onderweg soms even vloeken, ’s avonds zijn we altijd blij met onze avonturen.
Het is broeiend heet dus de beste tijd van de dag om te gaan stappen voor de conditie is ’s morgens vroeg. Heerlijk om de zon te zien opkomen, om de wereld te zien wakker worden en om te beseffen dat er eigenlijk best al wel veel volk net hetzelfde dacht 🙂
Warm of niet, we springen vandaag terug op de fiets. Een stuk dezelfde route als eerder deze week, via de GI-682 maar vandaag tot in Tossa de Mar. Het blijft prachtig om die route te rijden en niettegenstaande er geen fietspad loopt valt de drukte enorm mee en fiets je soms kilometers zonder andere voertuigen te zien.
We stoppen terug even in Rosamar en zetten ons op een bankje om te ontbijten. Romantischer kan het niet, wat een zicht.
Als we verder rijden en Tossa zien liggen houden we ook hier even halt om iets te drinken maar de oude stad gaan we vandaag niet bezoeken. We waren hier ooit al en het is veel te warm, veel te druk en met de fiets niet echt leuk om daar rond te lopen. We fietsen verder naar Llagostera en zoeken nog een verloren ermita in Sant Llorenç. De weg ernaar toe was minder eenvoudig dan we verwacht hadden en de ermita zelf stelde niet veel meer voor. Er lag een cache…nog voor iets goed dus onze moeite 🙂
Van hieruit nemen we de via verde Ruta del Carrilet II die ons terug brengt tot in S’Agaro. Een mooie dag, wreed warm maar een prachtige rit.
Weer een dag met hoge temperaturen dus we beslissen dat het een zeedag wordt. We zetten ons op de Platja St Pol die onder onze camperplaats ligt. Het is er uiteraard heel druk maar we hebben gelukkig nog twee ligstoelen en een parasol ter beschikking. Het zeewater zorgt voor een aangename verfrissing. Later op de middag huren we een kayak. Suzette is niet echt een waterrat maar ze wil toch mee en ik ben eigenlijk best fier op haar. Bootjes zijn niet echt haar ding maar ze voelt zich safe op het water en is helemaal ontspannen. Top !
’s avonds gaan we nog maar eens eten in Llevant. Vaste klant ondertussen en we worden er goed verwend.
We blijven nog even in S’Agaro want we hebben beiden een fietsbril besteld. Aangezien die met multifocale glazen moet zijn voor ons vraagt dat een 10-tal dagen levertijd. Erg vinden we dat niet. Tarifa wacht wel en we hebben nog tijd genoeg 🙂
Soms doe ik een ochtendwandeling die ik graag begin net voor zonsopgang. Het is dan nog lekker koel buiten en de wereld komt tot leven. Zalig…al ben ik nooit alleen. In Spanje, meer dan bij ons, zijn mensen sportief en gaan ze ’s morgens vroeg de deur uit om te joggen, wandelen, fietsen…. Heerlijk om dit ook te doen hier. De ochtend activiteit is zonder Suzette. Echt conditiegericht met het doel zo snel mogelijk te stappen.
Ook ’s avonds gaan we af en toe wandelen. Dan is Suzette er wel bij. Dan genieten we van de zonsondergang.
En wat natuurlijk ook nooit mag ontbreken zijn onze etentjes ’s avonds om de verloren calorieën van overdag in balans te houden 😀
Hieronder wat foto’s van zonsop- en ondergang en de after-sun activiteiten 🙂
Dus hebben we een autootje gehuurd. (En gelukkig want het was vandaag een regendag, eigenlijk best welkom na al die hitte).
Uitstapje vanuit S'Agaro naar Sant Miquel del Fai
De auto hebben we gehuurd voor drie dagen dus we profiteren ervan om plaatsen te bezoeken die met de camper moeilijk of niet te bereiken zijn. Vandaag staat Sant Miquel del Fai op het programma. We kenden het niet maar een Franse dame die we onderweg tegenkwamen was onder de indruk van deze speciale plek. Het is een bijzonder stukje natuur en geschiedenis, prachtig gelegen tussen de rotswanden van Catalonië. Het eeuwenoude kloostercomplex, met een kerkje dat letterlijk onder de rotswand ligt, wordt omringd door grotten, watervallen en steile rotsen. Een leuke plek om te bezoeken en vooral de bijzondere ligging maakt Sant Miquel del Fai de moeite waard. We hadden geluk met de waterval want de dagen ervoor was er geen water. De grootte en de kracht hangt dus af van de regendagen. Vandaag dus geen grootse waterval, maar dik ok 🙂
Uitstapje vanuit S'Agaro naar Montserrat
Uitstapje vanuit S'Agaro naar Monells
We hebben ons huurautootje nog éen dag dus maken we nog een uitstapje. Onze eerste stop is bij het Santuari dels Angels omdat er een labcache ligt. De weg ernaar toe blijkt de meest bekende en beklommen trainingshelling te zijn van Girona voor zowel profs als voor wielertoeristen. We hebben dan ook met de auto de 10 km durende helling heel voorzichtig en met volle focus gereden. De plek op zich vonden we echt niet speciaal, maar het leek wel het mekka voor de wielerfanaten. Respect trouwens want de klim is er eentje om U tegen te zeggen.
Onze volgende stop was Monells, een prachtig en authentiek middeleeuws dorpje waar het rustig vertoeven is. Geen massa’s souvenirswinkeltjes (zelfs helemaal geen eigenlijk) en 2 of 3 restaurantjes. Voor de rest is het een oase van rust. Op een uur heb je alles gezien, maar als je in de buurt bent, toch wel de moeite om even te stoppen.
’s avonds sluiten we af met een romantisch dineetje in Platja d’Aro en gaan we op de foto met twee Belgische madammen die hier een appartementje hebben en elke dag komen eten in Llevant. Genieten van het leven noemen ze dat 🙂
