Always on the Road
Spanje 2025 - deel II
Eind augustus zijn we met wat vertraging begonnen aan onze reis door Frankrijk en Spanje. Onze spieren, gewrichten, tandjes en alles wat met onze spijsvertering te maken heeft, zijn intussen weer min of meer in topconditie en kunnen de najaarsreis hopelijk aan zonder al te grote brokken. 🙂
We hebben eerst heel chill drie weken door Frankrijk gereisd, via een andere route dan we normaal doen. We hebben prachtige locaties ontdekt en enorm genoten van de schoonheid van de aarde. Maar na drie weken begon het te kriebelen en werden we geroepen door ons all time favoriete land: Spanje. Vraag ons niet waarom, want we kunnen het niet uitleggen, maar hier voelen we ons meer thuis dan ergens anders. Hoe mooi Frankrijk ook weer was dit jaar, na drie weken is het tijd voor onze trip door Spanje.
Onze stops tijdens deze reis :
22 september tot 2 oktober 2025
S'Agaró
Regelmatige lezers van mijn website weten dat we altijd in S’Agaró beginnen zodra we de grens overrijden – en ook waarom. Om het kort samen te vatten: we houden van de streek, we kunnen hier lekker eten en we voelen ons hier gewoon goed. Na drie drukke weken in Frankrijk komen we hier even uitrusten. Alhoewel dat we bij dat ‘lekker eten’ toch even moeten toelichten dat we nog steeds op regime zijn. Sinds drie maanden nu ongeveer en ik moet zeggen : we hebben geen slecht resultaat maar we moeten streng zijn. Elke dag gaan eten wordt dus in S’Agaro gereduceerd tot 2 keer per week gaan eten. Het is op de tanden bijten, maar het lukt 🙂
Geen nieuwe ontdekkingen in de streek deze keer, want we hebben hier alles al gezien. Maar dat is juist het leuke aan reizen: sommige mensen willen altijd iets nieuws ontdekken, anderen houden van een mix. Wij horen bij die laatste groep. We vinden het fantastisch om nieuwe locaties te verkennen, maar evengoed zalig om ergens een tijdje helemaal niets te moeten doen. Een beetje zoals zon, zee en strand, maar dan bij ons eerder: zon, fietsen en alles mag niks moet.
Dus deze week is zo’n week. We genieten in stilte en zijn niet elke dag op stap. Er zijn dus wat minder foto’s, maar de pracht van S’Agaró kan je terugvinden in onze reportages van de vorige jaren.
Eten en drinken
Niettegenstaande onze goede voornemens wat betreft ons dieet maken we natuurlijk af en toe een uitzondering. Zeker in Platja d’Aro waar ik altijd een voortreffelijke Solomillo de Ternera kan eten. De avonden dat we dus toch genieten van een heerlijke aperitief, een lekker diner en een verfrissende witte wijn geven ons waw-momenten. De andere dagen blijven we bij ons spartaans dieet.
Hieronder enkele foto’s van die waw-momentjes 🙂
Via Verde Ruta del Carillet II
De via verde van Sant Feliu de Guixols naar Girona en terug is 80 km. We hebben in het verleden al dikwijls stukken gefietst maar nog nooit volledig. Het stond al lang op ons verlanglijstje. Deze week was het dan zover. We werden gemotiveerd omdat er op het einde van de fietsroute tussen Cassa de la Selva en Girona nog een aantal caches lagen van een geocache trail.
Het stuk dat we al kenden tot Cassa de la Selva is eigenlijk het aangenaamst om te fietsen. Verder door en meer naar het einde toe is het fietspad niet altijd mooi en soms ook lastiger. Maar we mogen niet klagen. Het was een prachtige dag en we zijn blij dat we heel het traject afgewerkt hebben. Er liggen een aantal camperplaatsen op de route (s Agaro, Llagostera, Cassa de la Selva, Quart, ..) en er zijn ook een aantal oplaadpunten voor e-bikes. Tof initiatief want in Spanje is dat niet altijd evident.
Fietstochten vanuit S'Agaro
2 tot 3 oktober 2025
La Torre d'en Doménec
Als we in S’Agaro vertrekken weten we dat we op 6 oktober in Bolnuevo moeten zijn maar daartussen hebben we niets gepland. We vertrekken zonder een bepaald doel en stoppen een eerste keer in Villanova d’Alcolea. Er is een camperplaats van de gemeente en we zouden hier kunnen overnachten. Na een korte pauze beslissen we om toch verder te rijden. We vinden het een beetje een mistroostige parking en we staan er helemaal alleen. Op zich is dat geen probleem maar deze plek geeft gewoon geen fijn gevoel dus rijden we door. Iets verder vinden we een leukere camperplaats (ook weer van de gemeente) in Torre d’en Doménec. Een dorp van niets waar ook niets gebeurt maar er ligt wel een geocache. Tenminste toch nog een doel deze middag 🙂
Na de geocache wandelen we nog even door het dorp maar er is echt helemaal niks te beleven. Er zijn 2 bars maar die zijn dicht. Geen probleem voor ons want uiteindelijk komen we hier maar om te overnachten. We staan er samen met nog twee andere campers en ’s avonds installeert een vrachtwagenchauffeur zich ook op de parking. In principe niet toegelaten want het is echt enkel voor campers maar dat de mensen het vandaag niet zo nauw nemen met regeltjes weten we al langer.
3 tot 6 oktober 2025
Los Narejos
Als we in Torre d’en Doménec ’s morgens vroeg vertrekken kunnen we genieten van een prachtige zonsopgang. Waar we niet zo van genieten is de foute weg die we nemen om verder richting zuiden te rijden. De navi stuurt ons even fout en voor we het weten kunnen we niet meer draaien. Er zit niets anders op dan te blijven rijden en het smalle baantje wordt smaller en smaller en het gaat hoger en hoger. We komen terecht in niemandsland en het duurt een eeuwigheid (ik schat zo’n 2 uur) vooraleer we terug op het goede pad komen en in vogelvlucht zijn we misschien slechts 5 km verder. Dat hebben we dan ook weer meegemaakt.
We rijden een flink stuk en beslissen in de namiddag om ineens door te rijden naar Los Narejos. Hier stoppen we regelmatig omdat het hier leuk fietsen is, omdat er altijd nog geocaches te vinden zijn en omdat de camperplaats netjes en verzorgd is met een leuk restaurant. We blijven hier 3 nachten.
Fietstochten vanuit Los Narejos
6 tot 18 oktober 2025
Bolnuevo
Onze vaste plek : Bolnuevo. We kunnen in Spanje niet in de buurt komen zonder hier te stoppen. Hoe dikwijls we hier ook al geweest zijn, we worden het nooit beu. De camping is ook een plaats waar je kan relaxen, waar de plaats echt groot genoeg is dat je luifel en stoelen kan zetten, je languit kan liggen en een boek lezen, je kan gaan zwemmen in hun mooi zwembad en uiteraard in de buurt ook mooi wandelen en vooral fietsen. Ook dat blijven we tot herhalens toe doen. Niets of weinig nieuws te ontdekken en toch boeiend.
De eerste week hebben we een paar onaangename dagen. We hebben hier af te rekenen met de uitloper van storm Dana en de regen valt met bakken uit de hemel. Er wordt zelfs door de Protection Civile een waarschuwing uitgeroepen om niet met de wagen te rijden als het niet nodig is. We hebben al bij al nog geluk. Buiten veel plassen en twee dagen bijna non stop binnenzitten is de schade beperkt. We krijgen berichten van Elche, Torrevieja, Alicante waar het erger is. Zaterdagavond lijkt de rust te zijn terug gekeerd en komt iedereen weer buiten. Wij genieten zondag van een mooie fietstocht naar Puerto Mazarron en Mazarron.
Op regime en ons af en toe laten gaan. Beiden worden mooi gecombineerd in Spanje. Onze dagelijkse voeding is mager en 2 keer per week mag het ietsje meer zijn 🙂 Hieronder de foto’s als getuige …
Na een paar dagen wat minder aantrekkelijk weer fietsen we vandaag vanuit Bolnuevo naar La Azohia. Leuke fietstrit via de Costa Calida. In La Azohia klimmen we nog wat hoger om aan de toren te picknicken en we genieten van het prachtige uitzicht op de baai van Mazarron.
Vandaag doen we een laatste fietsrit vanuit Bolnuevo. We willen graag nog eens tussen Mazarron en La Pinilla de EM-E19 rijden. We hebben dat een paar jaar geleden gedaan om te geocachen en we vonden die route prachtig. Van daaruit gaan we verder naar Las Palas om vervolgens langs de RM-E34 richting Puerto Mazarron te rijden. Het is best een pittige toer maar het is zalig om te doen. Prachtige zichten die we nooit beu worden.
We vieren ook nog Suzettes verjaardag in Bolnuevo. Ons favoriete restaurant, Concerto Sentido in Puerto Mazarrón, is helaas niet geopend: net deze maand zijn ze met vakantie. We beslissen daarom om het iets dichter bij de camping te houden en de avond door te brengen in Restaurante Siesta. Dat was geen foute keuze. We kennen de kaart, we kennen het vriendelijke personeel, en vandaag was er zelfs een extraatje.
Een twintigtal Noren kwam in onze buurt zitten en blijkbaar hadden ook zij iets te vieren. Enkelen droegen een kroontje, en toen we vroegen of we er eentje even mochten lenen voor een foto, begon de hele groep spontaan Happy Birthday te zingen. Hoe leuk is dat?
Reizen met de camper is ook dit: connecteren met mensen. Soms zijn die korte ontmoetingen zó bijzonder dat je ze nooit meer vergeet.
Een mooie afsluiter voor ons weeral fantastische verblijf in Bolnuevo.
Fietstochten vanuit Bolnuevo
18 tot 21 oktober 2025
Isla Plana
Als we Bolnuevo verlaten, rijden we voor één keer niet ver: minder dan 15 km en zelfs een stukje terug in plaats van verder.
Onze volgende bestemming is Isla Plana, waar we kiezen voor Camping Los Madrilles. We waren hier nog nooit, maar zijn er al wel een paar keer langs gefietst op weg naar de Batería de Castillitos. We willen de kanonnen nog eens bezoeken, want van de schoonheid van de route ernaartoe en het eindpunt krijg je nooit genoeg. Daarom kiezen we nu voor deze camping: het brengt ons al een heel stuk dichterbij. Vanuit Bolnuevo is het een flinke fietstrip, wat leuk is om te doen, maar waarom niet eens proberen vanaf hier?
De camping valt ons enorm mee. Mooie plaatsen, alles aanwezig (stroom, water, afvoer), schoon sanitair én een prachtige ligging. Al na vijf minuten geparkeerd te staan, voelen we ons hier thuis. En dat is een goed teken.
Ook deze camping is in de winter uiteraard volledig volgeboekt. De overwinteraars genieten hier, net als elders aan de kust, van een plekje dicht bij de zee en het milde klimaat.
Vandaag staat in het teken van rust, maar morgen en overmorgen staan twee fietsritten gepland.
Isla Plana - Cabo Tinoso
Het plan was vandaag om EN de kanonnen te doen EN een cache die al jaren op onze planning staat. Deze laatste stond al jaren op onze planning maar wegens moeilijk te bereiken waren we er nog nooit geraakt.
We vertrekken op de camping Los Madrilles en fietsen gezwind de helling op Het is zondag en dat hebben we geweten. Auto’s, moto’s, voetgangers, het lijkt hier wel een processie. Als we aan het punt komen waar we kunnen afslaan voor de cache beslissen we om dat eerst te doen. Het is even een uitdagende klim maar we worden beloond. De zichten zijn hier adembenemend mooi, en we zitten zelfs nog een pak hoger dan de bateria de Castillitos. Het is hier ook rustig. De zondagsmensen lijken maar éen weg te volgen maar hier op dit pad zien we niemand. Als we terug op de hoofdbaan komen voor de Bateria rijden we tot aan de ingang maar de massa is te groot. We beslissen om hier enkel te picknicken en dan terug naar beneden te rijden. We gaan de bateria zeker nog doen maar dan niet op zondag.
Geslaagde dag vanwege de prachtige zichten en de gevonden geocache
Isla Plana - Mirador Cuestas - Rambla de los Jarales
Voor onze laatste dag in Isla Plana hebben we nog een serieuze fietstrip gepland. Niet zozeer in kilometers, maar wel in hoogteverschillen. We vertrekken vanop de camping en nemen de E22 richting Cartagena. Het is puffen en blazen en we zijn content dat we eindelijk arriveren op de Mirador Cuestas del Cedacero. Maar dan zijn we er nog niet. Het gaat van daaruit terug even naar beneden maar dan gaat het weer omhoog. We nemen daarna een klein baantje richting Perin en slagen vervolgens af naar de Rambla de los Jarales. Een mens moet hier niet zijn als je niet met geocaching bezig bent. Het is weliswaar ook een officieel wandelpad in de wilde natuur, maar veel volk zie je hier niet. We komen één eenzame ziel tegen. We proberen nog even te fietsen maar dat lukt al snel niet meer. We houden het ongeveer 2 kilometer vol en dan keren we terug. Moeilijk pad en heel veel wespen en van die laatsten hebben we echt schrik want ze kunnen agressief zijn. Maar we zijn blij met het resultaat. Toch een rit die we weer kunnen afvinken en met een voldaan gevoel rijden we terug naar de camping.
Fietstochten vanuit Isla Plana
21 tot 24 oktober 2025
Vera
In Vera stoppen we terug op de camperplaats Carpe Diem, uitgebaat door vader en twee supervriendelijke zonen. We zijn hier om te geocachen en fietsen daarom naar Vera Playa en Garrucha. De omgeving op zich boeit ons niet zozeer. Het heeft geen authenticiteit en is veelal bewoond door buitenlanders. Maar goed, we zijn hier voor onze hobby en dat maakt het dan weer leuk 🙂
Fietstochten vanuit Vera
24 tot 26 oktober 2025
Torrox Costa - Frigiliana
We nadere stilaan ons verste punt Tarifa (what else), maar we stoppen nog even in Torrox Costa. Leuke camperplaats vlak aan de zee met vriendelijke mensen en we hebben geluk. Ze hebben nog 1 plekje vrij. Eerst voor 2 nachten, maar blijkbaar komt er nog wat vrij en krijgen we ook de 3de nacht ter beschikking. We willen van hieruit terug naar Frigiliana fietsen zoals we in het voorjaar al deden. Dit keer niet voor te geocachen maar om de winkel te bezoeken die leuke Nansa T-shirts verkopen. Met ons regime zijn we toe aan een paar nieuwe en uiteraard ook een paar maatjes kleiner. We willen de laatste dag ook eens zonder fiets rondlopen in Frigiliana en we nemen een taxi. Dat gaat heel vlotjes en op die manier kunnen we fietsloos in het oude centrum rondkuieren en eens winkeltjes bezoeken. We kunnen uiteraard ook onze fietsen ergens ‘parkeren’, maar in zo’n toeristisch centrum doen we het liever niet. Er worden zoveel fietsen gestolen en onze Qio’s liggen ons nauw aan het hart (en de portemonnee natuurlijk) dat we liever voor veilig spelen.
Onze fiets- en wandeltrip vanuit Torrox
27 oktober 2025 tot 21 november 2025
Tarifa
En voilà, we zijn thuis 🙂 Tarifa is meer dan enige andere plaats in de wereld onze ‘place to be’. De vaste lezers van deze site hebben geen extra uitleg meer nodig. Voor de nieuwkomers : Neem een kijkje bij de vorige jaargangen Spanje camperreizen en daar vertel ik in geuren en kleuren waarom we zo van deze streek houden.
We zijn hier deze week met ons tweetjes en volgende week laten we onze dochter overvliegen en hebben haar een weekje hotel kado gedaan voor haar verjaardag. We kijken er naar uit om haar hier terug te zien. Want ook voor haar is Tarifa een speciale plaats.
We beginnen met een etentje in Restaurante El Patio waar we genieten van een heerlijke Tataki de Atun. Helaas is ons favoriet restaurant El Cocedero gesloten en ze gaan pas terug open maart/april volgend jaar. Voor een Tartar de Atun gaan we dus moeten zoeken naar een goed vervangadres.
De eerste dagen is het niet echt schitterend weer. Bewolkt, regen en onweer hangen boven het zuiden en Tarifa krijgt z’n deel.
Ik maak een wandeling langs het strand vanop de camping naar de pier in Tarifa. Goed voor 5 km. Ik ben gelukkig thuis voor de donderwolken echt beginnen en de regen er met bakken uitvalt.
De zonsondergang in Tarifa blijft ons inspireren om foto’s te nemen. Waarschijnlijk hebben we er al honderden maar we kunnen het niet laten om het nog maar eens voor de zoveelste keer vast te leggen.
Ik probeer elke dag te wandelen in Tarifa, ter aanvulling van mijn regime. Tussen de 5 en de 10 km is mijn doel en dat lukt aardig. Niets mooier om te wandelen met zicht op de Atlantische oceaan die er elke dag anders uitziet en die blijft boeien. We zouden hier een hele winter kunnen blijven, niettegenstaande we altijd zeggen dat we geen overwinteraars zijn. Maar de meeste standaard overwinteraars blijven niet in Tarifa. Daar is het klimaat hier te ruw voor en is er teveel wind. Het zijn twee factoren die ons persoonlijk niet storen. We houden van de ruige natuur hier en de kracht van de Atlantische oceaan. Als we ooit ergens een hele winter blijven zal het waarschijnlijk hier zijn.
Onze dochter is ondertussen gearriveerd en het is een leuk weerzien. Tarifa is voor ons drie heel speciaal en we vinden het fantastisch om ze een week bij ons te hebben.
We gaan nog eens Tataki de Atun rojo eten in El Patio waar we weer verwend worden door onze favoriete ober 🙂
We proberen ook Siglo XIX ’s om te dineren (meestal eten we daar ’s middags tapas) en kiezen daar voor een Tartar de Atun Rojo en een Chuletun de Atun. We moeten profiteren zolang we in Tarifa zijn van die overheerlijke tonijn die we geserveerd krijgen.
Er hangt onweer in de lucht en we genieten nog van een wandeling langs het strand en op de Pier maar voor tijdens het onweer zelf blijven we toch een beetje bang afwachten in onze camper. Het was redelijk heftig en we waren blij dat het voorbij was. Je hoort tegenwoordig zoveel over wolkenbreuken die resulteren in overstromingen dat we toch voorbereid waren en min of meer stand by om eventueel weg te rijden. De dag nadien werden we wel beloond met mooie beelden langs de kustlijn. Hieronder dus de foto’s van de dag voor en de dag na het onweer.
Ik probeer in Tarifa elke dag te wandelen vanop de camping Rio Jara. Ofwel tot in Tarifa ofwel een stukje de andere kant op richting Chiringuito Agua. Het voelt goed om te stappen en het helpt met het regime Ondertussen zit het weekje vakantie van onze dochter er ook bijna op en we nemen afscheid met een lach en een traan. We moeten ze gelukkig niet al te lang missen want begin december zijn wij ook weer terug thuis. Maar eerst blijven wij hier nog even hangen.
Vandaag plannen we een fietstocht naar Punta Paloma en Bolonia. In Bolonia liggen nog een aantal geocaches die we willen zoeken en het is op zijn minst een uitdaging te noemen. We fietsen vanuit Bolonia richting Mirador del Camarinal en alsof dat nog niet hoog genoeg was fietsen we nog verder door tot aan de Mirador Cueva del Moro. Het is een zeer steile helling maar we worden weeral beloond met adembenemende panorama’s. Wat is deze streek toch mooi. We krijgen er nooit genoeg van en het is leuk om toch weer af en toe een nieuw plekje te ontdekken. We komen in de vroege avond voldaan terug aan op de camping na een rit van 47 km.
Volgens de weersvoorspellingen hebben we nog éen dag mooi weer en daar maken we uiteraard gebruik van. We fietsen vanop de camping naar de Camino de la Pista. Deze route kennen we al van voorgaande reizen maar we vinden hem zo mooi dat we ze graag nog een keer doen. De Camino begint met een redelijk goed te fietsen weg maar vervalt naar het einde toe in brokkelige ondergrond. Af en toe afstappen is dus een noodzaak, maar de mooie landschappen die we er voor in de plaats krijgen maken het absoluut de moeite. Aan het einde van de Camino komen we terug op de betere baan die ons weer naar Tarifa brengt via de Santuario de nuestra senora de la luz.
Heel de route straalt een rust uit en we worden omringd door een prachtige natuur die, naast enkele locals, bewoond is door koeien, paarden, geiten, iberico varkens en schapen. Ze zitten niet achter omheiningen maar zijn deel van het landschap. Hier kan een mens alleen maar chill en goedgezind van worden.
De weersvoorspelling komen uit. Het is inderdaad heel slecht maar gelukkig zijn er tussendoor nog enkele goede momenten. Moeilijk in te schatten soms want een pikzwarte hemel kan resulteren in de hel die losbarst maar diezelfde pikzwarte hemel kan ook overwaaien. We hebben de laatste dagen beiden gehad. Eén keer was het heel fel en hadden we echt geen veilig gevoel. We hebben zelfs voor elk een SOS rugzak voorbereid. Gelukkig moesten we ze niet gebruiken maar het was op het randje. Bovendien hadden we net de beelden gezien van de tornado in Albufeira Portugal. We liggen daar weliswaar 400 km af maar het slechte weer dekt de hele zuidelijke kustlijn. Vannacht en morgen nog veel regen voorspeld maar minder hevig…laat ons hopen 🙂
Hieronder nog wat foto’s van wandelingen tussen de buien door en lekkere tapa’s eten in S. XIX in Tarifa stad.
De verschrikkelijke regenbuien, onweders en rukwinden schijnen helemaal verdwenen te zijn en we kunnen terug rustig ademhalen. We komen hier al heel lang maar zo erg en eng hadden we nog niet meegemaakt.
Gelukkig komt na regen altijd zonneschijn en dat klopt ook voor Tarifa. Terug op stap zonder regenjas in de rugzak en genieten van het najaarszonnetje.
Het einde van ons Tarifa-verblijf komt in zicht en we fietsen vandaag naar een traditional, namelijk ons favoriete uitzichtpunt op de Strait of Gibraltar. Het blijft een aanrader: gewoon zitten, kijken, genieten. Als het hier niet lukt, lukt het nergens. 🙂
“Observatorio de Aves Planeadores “Punta Camorro” is een mond vol voor wat wij gewoon het vogelpunt noemen. We komen hier ofwel te voet, ofwel met de fiets. We kunnen het iedereen die Tarifa bezoekt echt aanbevelen. Breng een picknick mee en laat je verrassen door de schoonheid en het landschap, dat door de wind, de zon en de schepen elke minuut verandert.
’s Avonds gaan we terug naar Siglo XIX, waar we genieten van een laatste (dat denken we toch) tartar de atún, tataki de atún en een chateaubriand. We nemen alles to share, en zo heeft ieder van ons een portie van al dat lekkers. We vertellen het personeel dat het nu echt de laatste keer is dat we langskomen en dat we pas volgend jaar terug in Tarifa zullen zijn. Groot is dan ook hun verbazing wanneer we de avond nadien weer aan de deur staan. We worden daarop zo warm onthaald door Eli (de serveuse) en Toni (de kokkin), die het grappig vinden dat we blijkbaar niet weg geraken uit Tarifa.
We laten ons nog één keer volledig gaan en genieten met een grote G. Daarna is het écht voorbij en sluiten we de dag af. ’s Morgens vroeg rijden we met een klein hartje weg, maar met de geruststelling dat Tarifa nooit een afscheid is maar alleen een “tot binnenkort”.
Fiets - en wandeltrips vanuit Tarifa
21 tot 22 november 2025
Beas de Granada
We vertrekken ’s morgens vroeg in Tarifa en we willen op 25 november in S Agaro zijn. Dat zijn heel wat kilometers en we gaan dus heel gericht en zonder te veel oponthoud rijden.
Onze eerste stop is Beas de Granada en we belanden hier op een mooi verzorgde camperplaats. Het is er eigenlijk heel rustig, niettegenstaande het ook een plek is van waar je Granada kan bezoeken. Voor ons is dat geen optie en wij kiezen voor een flinke wandeling om een paar geocaches te gaan zoeken. Het is een heuse klim en het is verschrikkelijk koud. Wat een verschil met Tarifa, waar het nochtans de laatste dagen ook niet meer snikheet was. Maar hier is het een snijdende en koude wind. Gelukkig goed aangekleed, maar toch blij als we enkele uren later in de camper aankomen. We trakteren onszelf als voorgerechtje op een warme soep en uiteraard de chauffage aan. Morgen rijden we verder. Nog geen idee waar we gaan overnachten maar dat zien we dan wel 🙂
Onze wandeling in Beas de Granada
22 tot 23 november 2025
Abaràn
Over Abaràn kunnen we kort zijn : We hebben enkel de camping gezien.
We zochten nog een stopplaats richting noorden en deze camping had goede recensies.
Bij de receptie krijgen we te horen dat ze nog een plaatsje hebben maar dat er vanavond wel een feestje is naar aanleiding van hun 2 jarig bestaan. De vriendelijke dame verzekert ons dat de nacht rustig zal zijn. We geloven haar op haar woord 🙂 Of het inderdaad zo is zullen we morgenvroeg pas weten.
Het is hier even koud als in Beas de Granada en de camping Aureo Natura ligt in the middle of nowhere. We gaan de buurt niet verkennen en maken er een ‘rustdag’ van. Suzette probeert nog een stoofpotje te bereiden op onze grill/wok maar de wind steekt er een stokje voor. Dan maar binnen verder koken. Uiteindelijk gezellig lekker binnen gegeten met de chauffage op. Het lijkt alsof Spanje ons wil voorbereiden op de winterse temperaturen als we straks thuis komen.
Morgen rijden we weer een stukje verder richting noorden.
23 tot 24 november 2025
Vilafames
We waren hier vorig jaar ook al 1 nachtje en ‘Area Camper Vilafames‘ is een mooi en goed georganiseerde camperplaats. Online betalen en na 10 minuten heb je een code voor de ingangspoort. Werkt perfect !
Vandaag zijn we niet te voet het dorp ingegaan want dat hebben we bij ons eerste bezoek in 2024 al gedaan. . Met de fiets zijn we iets verder gereden naar de restanten van een airfield ten tijde van de Spaanse burgeroorlog. Heel interessant (en uiteraard waren wij daar omdat er een geocache lag). Van daaruit zijn we nog even naar het verderop gelegen dorp Vall d’Alba gefietst. Niet echt een boeiend dorp maar ook hier waren we voor onze hobby geocaching.
Onze fietstoer vanuit Vilafames
24 tot 25 november 2025
Vilanova i la Geltru
En we blijven rustig richting noorden rijden. Onze volgende stop is Vilanova i la Geltru. Ons compleet onbekend tot vandaag. We hadden gezien dat er een aantal geocaches en labcaches liggen en dus interessant genoeg om te verkennen. . We staan hier op een gigantische camping die groter is dan een gemiddeld dorp maar het is een aangename plek. Vriendelijke ontvangst en geen gemor aan de receptie omdat we maar één nacht blijven. De camping Vilanova Park is het hele jaar door geopend en dat is in het noorden niet zo evident. Een adresje om te noteren dus.
Als we geïnstalleerd zijn stappen we op de fiets en gaan het stadje in. We zijn aangenaam verrast. Het blijkt nog zeer authentiek te zijn en door de labcaches komen we in één namiddag op de meest interessante plaatsen qua cultuur en geschiedenis. Eentje om nog eens terug te komen.
Onze fietstoer in Vilanova i la Geltru
25 tot 30 november 2025
S'Agaro
En dan is het zover. We zijn terug in S’Agaro en de cirkel van onze reis is rond. Dit is onze aller aller laatste stop in Spanje en dan gaat het in éen rechte lijn naar huis.
We genieten van een paar wandelingen, fietstripjes en uiteraard lekker eten en drinken. We zijn ons regime niet vergeten maar aangezien het de laatste dagen zijn mag het iets losser 🙂
Hieronder wat foto’s van S’Agaro, Castell d’Aro en Platja d’Aro. Geen nieuwe ontdekkingen maar toch blijven we fotograferen want elke foto is, afhankelijk van uur, zonnestand, weersomstandigheden enz., toch weer anders.
Onze fiets- en wandeltrips vanuit S'Agaro
En op 30 november is het dan zover. We verlaten Spanje en rijden richting ‘home sweet home’. Het afscheid met Spanje gaat altijd gepaard met traantjes. We maken nog een korte wandeling naar de zee en zetten ons neer met een picknickje en ’s avonds eten we nog een laatste keer in Llevant. Een lekkere martini, een flesje wijn, het mag allemaal niet ontbreken. Vanmorgen zijn we de grens met Frankrijk gepasseerd en ondertussen staan we zo’n 600 km verder op een camperplaats in Villié Morgon. Morgen de laatste etappe naar Bollendorf.
Wat een reis weeral en wat een zalige ontmoetingen met Catalanen in het noorden en Andalusiërs in het zuiden en vele anderen er tussen in. Hun warmte hebben we in ons hart gesloten en we hopen op die manier de koude winter door te komen.
Dankbaar dat we dit mochten en konden doen.
