Geocachers on Tour

België - 2020

24 tot 27 januari 2020
Durbuy en omgeving
Somal - Barvaux - Evelette - Libois

We zitten thuis met een beetje een winterblues gevoel en daar moeten we wat aan doen. We beslissen daarom op donderdagavond in een last minute idee dat we vrijdagochtend naar de Ardennen vertrekken. Eerst even checken of we terecht kunnen bij onze vrienden in hun B&B La Lisière en ja…dat kan nog…Januari is een rustige maand in Durbuy en omgeving en er is dus nog een kamer vrij 🙂 Snel de koffers gepakt (dat wordt ondertussen routine), een paar toertjes uitgestippeld om te geocachen, GPS klaargelegd…en off we go…vrijdagochtend om 7.30 u rijden we van Bollendorf naar Somal, een klein gehucht, iets boven Marche-en-Famenne. Er ligt een toer met 31 caches + bonus op ons te wachten. Daar kijken we naar uit ook al zullen we goed moeten doorstappen. We lezen dat de totale lengte 11.50 km is en het is natuurlijk in deze maand nog heel vlug donker. De aangeduide parking is een strook gras langs de weg maar bij aankomst lijkt dat meer op een afgelopen varkenspoel…Onmogelijk om de auto daar neer te zetten…dat is gegarandeerd om problemen vragen en ‘s avonds niet meer weg geraken zonder de hulp van een tractor te moeten inroepen…dus we zoeken een plaatsje in het dorp…ook niet simpel, want veel ‘geschikte’ plaatsen zijn privé. Uiteindelijk vinden we een stukje parkeerplaats, met de goedkeuring van een uiterst sympathieke buurvrouw van het huis waar we voor de deur staan. Het leuke in die dorpjes is dat de mensen ontzettend vriendelijk zijn…en ik verkies altijd om beleefd te vragen of het stoort dat we hier staan met de auto…waarop we steevast  geantwoord krijgen dat dit geen enkel probleem is.
Het is een leuke toer, de caches zijn makkelijk te vinden en we zijn ruim voor het donker terug aan de auto met 12,42 km op de teller. We verheugen ons op een gezellig etentje s’ avonds in éen van de dorpjes rond Durbuy.

Entre Famenne et Condroz numéro 1

Voor de tweede dag hebben we een toertje uitgestippeld in Barvaux. De owner schrijft dat het een redelijk sportief parcours is en dat zullen we s’ avonds geweten hebben. Het is net geen 7 km maar de stijgpercentages zijn buiten proportie.
De eerste stop (nog niet eens gestegen) is al een moeilijke. Het water op de hoofdweg staat te hoog om zonder natte voeten door te geraken, dus rest er ons enkel een bruggetje dat betere tijden heeft gekend. Het brokkelt links en rechts af (bewijs zijn de brokstukken iets lager in het water), op éen punt is er zelfs een ‘gat’ in de brug maar wat het uiteindelijk het moeilijkst maakt is de gladheid. Het heeft die nacht serieus gevroren en de ondergrond is, naast de uitgestoken oneffen stenen, glibberig en glad…We willen toch die toer gaan doen, dus op handen en voeten dan maar over dat stukje brug 🙂 Het is een onnozel zicht…want met droog weer zouden we hier gewoon snel overstappen…maar we nemen het zekere voor het onzekere en willen niet in het water vallen tussen de rotsblokken 🙂
Na onze avontuurlijke start moeten we ons naar punt 2 begeven en die ligt ‘slechts’  400 m verder… In de Ardennen en Luxemburg doen we niets anders dan stijgen en dalen, dus we zijn wel wat gewoon…maar dit…’t ja…was redelijk vermoeiend (en bovendien ook nog eens diepe modder en heel glad) en na wat ons een eeuwigheid leek komen we eindelijk boven. Hier treffen we een restant aan van een bouwwerk waarvan de owner denkt dat het een tour de garde was. De dichte ochtendmist verspert het vergezicht dat je van hieruit waarschijnlijk zou moeten zien en het geheel krijgt hierdoor een spooky sfeer. De cache ligt in een diepe put waar je in moet kruipen maar waarna je niet zeker weet of je er ook terug uitgeraakt. Het is de enige op het parcours die we laten liggen…Er is geen ladder in die put en we vrezen dat we, eens beneden, op eigen kracht niet meer boven geraken…Spijtig dat de cache daar ligt, want er zijn mogelijkheden zat om hem elders te leggen.
De rest van het parcours gaat vlotter al blijven we stappen op modderige wegen en overwoekerde paden waar waarschijnlijk alleen nog geocachers doorploeteren. Het is een wilde maar mooie toer. Na de laatste cache is het nog even schrikken want we moeten terug over dat gevreesde bruggetje. Een alternatief zou vele kilometers omweg zijn dus we wagen het er maar op. Er is de laatste uren een flauw zonnetje geweest en dat heeft de ondergrond minder glad gemaakt. Dat maakt dat we voor de tweede keer over de brug stappen, maar dit keer gewoon, zoals waarschijnlijk iedereen het heel het jaar door doet : rechtstaand 😀

La Clairvalienne étape 1

Voor onze laatste dag kiezen we een gemakkelijke toer tussen Evelette en Libois. Het zijn 16 traditionals en 1 mystery.
Ze zijn allemaal snel te vinden en we sluiten ons weekend tevreden af 🙂
Des Comognes en Grand Chêne n° 1