Geocachers on Tour

België - 2020

24 tot 27 januari 2020
Durbuy en omgeving
Somal - Barvaux - Evelette - Libois

We zitten thuis met een beetje een winterblues gevoel en daar moeten we wat aan doen. We beslissen daarom op donderdagavond in een last minute idee dat we vrijdagochtend naar de Ardennen vertrekken. Eerst even checken of we terecht kunnen bij onze vrienden in hun B&B La Lisière en ja…dat kan nog…Januari is een rustige maand in Durbuy en omgeving en er is dus nog een kamer vrij 🙂 Snel de koffers gepakt (dat wordt ondertussen routine), een paar toertjes uitgestippeld om te geocachen, GPS klaargelegd…en off we go…vrijdagochtend om 7.30 u rijden we van Bollendorf naar Somal, een klein gehucht, iets boven Marche-en-Famenne. Er ligt een toer met 31 caches + bonus op ons te wachten. Daar kijken we naar uit ook al zullen we goed moeten doorstappen. We lezen dat de totale lengte 11.50 km is en het is natuurlijk in deze maand nog heel vlug donker. De aangeduide parking is een strook gras langs de weg maar bij aankomst lijkt dat meer op een afgelopen varkenspoel…Onmogelijk om de auto daar neer te zetten…dat is gegarandeerd om problemen vragen en ‘s avonds niet meer weg geraken zonder de hulp van een tractor te moeten inroepen…dus we zoeken een plaatsje in het dorp…ook niet simpel, want veel ‘geschikte’ plaatsen zijn privé. Uiteindelijk vinden we een stukje parkeerplaats, met de goedkeuring van een uiterst sympathieke buurvrouw van het huis waar we voor de deur staan. Het leuke in die dorpjes is dat de mensen ontzettend vriendelijk zijn…en ik verkies altijd om beleefd te vragen of het stoort dat we hier staan met de auto…waarop we steevast  geantwoord krijgen dat dit geen enkel probleem is.
Het is een leuke toer, de caches zijn makkelijk te vinden en we zijn ruim voor het donker terug aan de auto met 12,42 km op de teller. We verheugen ons op een gezellig etentje s’ avonds in éen van de dorpjes rond Durbuy.

Entre Famenne et Condroz numéro 1

Voor de tweede dag hebben we een toertje uitgestippeld in Barvaux. De owner schrijft dat het een redelijk sportief parcours is en dat zullen we s’ avonds geweten hebben. Het is net geen 7 km maar de stijgpercentages zijn buiten proportie.
De eerste stop (nog niet eens gestegen) is al een moeilijke. Het water op de hoofdweg staat te hoog om zonder natte voeten door te geraken, dus rest er ons enkel een bruggetje dat betere tijden heeft gekend. Het brokkelt links en rechts af (bewijs zijn de brokstukken iets lager in het water), op éen punt is er zelfs een ‘gat’ in de brug maar wat het uiteindelijk het moeilijkst maakt is de gladheid. Het heeft die nacht serieus gevroren en de ondergrond is, naast de uitgestoken oneffen stenen, glibberig en glad…We willen toch die toer gaan doen, dus op handen en voeten dan maar over dat stukje brug 🙂 Het is een onnozel zicht…want met droog weer zouden we hier gewoon snel overstappen…maar we nemen het zekere voor het onzekere en willen niet in het water vallen tussen de rotsblokken 🙂
Na onze avontuurlijke start moeten we ons naar punt 2 begeven en die ligt ‘slechts’  400 m verder… In de Ardennen en Luxemburg doen we niets anders dan stijgen en dalen, dus we zijn wel wat gewoon…maar dit…’t ja…was redelijk vermoeiend (en bovendien ook nog eens diepe modder en heel glad) en na wat ons een eeuwigheid leek komen we eindelijk boven. Hier treffen we een restant aan van een bouwwerk waarvan de owner denkt dat het een tour de garde was. De dichte ochtendmist verspert het vergezicht dat je van hieruit waarschijnlijk zou moeten zien en het geheel krijgt hierdoor een spooky sfeer. De cache ligt in een diepe put waar je in moet kruipen maar waarna je niet zeker weet of je er ook terug uitgeraakt. Het is de enige op het parcours die we laten liggen…Er is geen ladder in die put en we vrezen dat we, eens beneden, op eigen kracht niet meer boven geraken…Spijtig dat de cache daar ligt, want er zijn mogelijkheden zat om hem elders te leggen.
De rest van het parcours gaat vlotter al blijven we stappen op modderige wegen en overwoekerde paden waar waarschijnlijk alleen nog geocachers doorploeteren. Het is een wilde maar mooie toer. Na de laatste cache is het nog even schrikken want we moeten terug over dat gevreesde bruggetje. Een alternatief zou vele kilometers omweg zijn dus we wagen het er maar op. Er is de laatste uren een flauw zonnetje geweest en dat heeft de ondergrond minder glad gemaakt. Dat maakt dat we voor de tweede keer over de brug stappen, maar dit keer gewoon, zoals waarschijnlijk iedereen het heel het jaar door doet : rechtstaand 😀

La Clairvalienne étape 1

Voor onze laatste dag kiezen we een gemakkelijke toer tussen Evelette en Libois. Het zijn 16 traditionals en 1 mystery.
Ze zijn allemaal snel te vinden en we sluiten ons weekend tevreden af 🙂
Des Comognes en Grand Chêne n° 1

18 tot 21 februari 2020
Rochefort - Chansin/Durnal - My

Februari is koud en nat maar vooral heel winderig. De stormen razen door het land en na Ciara en Dennis hopen we dat het wat rustiger gaat worden. Niettegenstaande er nog veel regen voorspeld is vertrekken we toch naar de Ardennen. We hebben voor drie dagen geocaching gepland en onze eerste toer brengt ons net voorbij Rochefort. 

La Rochefortoise bestaat uit 21 caches en we maken nog een heel kleine omweg om ook  La Chapelle Reine Astrid mee te pikken. Het toertje is leuk maar met dit slechte weer is het wel éen grote modderpoel en hier en daar liggen de bomen dwars over de paden. De natuur heeft afgezien, dat is wel duidelijk.
Na de toer gaan we nog langs een kruisbeeld (Un noyé dans la fosse) dat onze aandacht trekt vanwege het verhaal dat erachter zit. Op 24 april 1837 zit een bierbrouwer te rusten op een ton, valt achterover en krijgt de ton op zich. Hij wordt verpletterd en sterft.  De omwonenden roepen de man zijn broer maar die komt enkel ter plaatse om de sleutel en portefeuille te stelen…het lichaam laat hij gewoon liggen…van broederliefde gesproken…
Als laatste pikken we nog snel eentje mee aan de herdenkingsplaats van de 10 Belgische blauwhelmen die gedood werden in Rwanda : casques bleus
Van daaruit rijden we naar ons vast B&B adresje en na een welverdiende douche gaan we lekker eten in La Passerelle. Een leuk restaurant in Grandhan…lekker, niet duur en altijd plaats voor de deur…bij zo’n rotweer is dat laatste een extra voordeel 🙂

Dag twee brengt ons naar Durnal/Chansin/Dorinne, een paar kleine gehuchtjes voorbij Spontin. De toer Bocq’s Animals bevalt ons enorm. Het zijn 16 caches plus bonus en de GPS voert ons door verlaten industrie-landschappen en lost places. We pikken onderweg ook nog de Carrière de Durnal mee. Deze plaats is sinds 2003 opengesteld voor klimmers. Leuke plaats !

Voor onze laatste avontuur van deze week zitten we in de buurt van My.  Toer Asp bevat 12 caches die gemaakt zijn voor een verjaardagsverrassing. Leuke wandeling ook al gaat de wind hevig tekeer.
Na drie dagen geocachen vertrekken we de ochtend erna richting Antwerpen. Niet om te cachen maar om mijn hometown nog eens te bezoeken…Ik ben er al 16 jaar weg en het doet altijd goed om even terug ‘thuis’ te komen 🙂

4 tot 10 maart 2020
Bredene en omgeving

Onze eerste trip met de camper dit jaar en het wordt meteen ook de laatste…voorlopig toch… Corona doet zijn opmars in Europa en gaat helaas ook België niet sparen. Zie hier voor meer info over onze voorzichtige reis naar Bredene.
In onze eerste en tevens laatste week vakantie hebben we uiteraard nog een aantal geocaches meegepakt. 
Het weer zat niet echt mee maar we hebben toch nog veel kunnen doen. Op de fiets en zeer goed aangekleed zijn we in Oostende, Vosseslag, De Haan en Wenduine geweest. 

In Oostende hebben we gekozen voor ‘t bosje.  Dit toertje bestaat uit 10 caches plus bonus.
Verder zijn we in deze stad begonnen aan de casino toer van Oostende naar Middelkerke, maar die hebben we niet volledig gedaan wegens te veel wind. Hopelijk komen we hier nog eens terug om dat af te maken.
Op de grens van Bredene met Oostende ligt de Vuurtorenwijk. De Opex-toer vonden we leuk om te doen. Een wijk in Oostende waar je normaal gezien nooit zou komen en bovendien waren alle caches leuk gemaakt.

Net buiten Bredene, richting De Haan ligt Vosseslag. Daar hebben we enorm genoten van de toer waar de dinosaurussen centraal staan. De eerste is Watch out for the Brontosaurus. De reeks bestaat uit 13 tradis en een bonus. Stuk voor stuk origineel en veel werk in gestoken. (Wanneer we dit schrijven is de toer voorlopig gedeactiveerd wegens het corona-virus en mogelijk besmettingsgevaar via de plastic diertjes die verstopt zitten. Wie deze toer wil doen, eerst even checken dus !)

De Haan vonden we leuk…net iets anders dan de meest badsteden. Wat hier vooral opvalt is dat er veel laagbouw is en dat de grote appartementsblokken hier geen kans gekregen hebben. Persoonlijk vind ik dat een pluspunt 🙂
De geocaches liggen zowat verspreid over heel het dorp maar de leukste vonden wij De vermaledijde mossel. Heel knap gemaakt maar vooral erg origineel en nog nooit gezien. Ik ga niet te veel verklappen…We hebben even moeten zoeken vooraleer we door hadden wat er moest gebeuren en daarna heb je nog wat geduld nodig om te kunnen loggen maar het is echt de moeite !

Ons laatste kustplaatsje dat we bezocht hebben is Wenduine en ook hier weer een aantal leuke geocaches kunnen vinden :

Spioenkop
Astrid
Strandspellen
Golfbreker

En dat is het dan even wat betreft onze buitenlandse geocaches. Voorlopig blijven we in lock down in ons huisje in Bollendorf.   We gaan nog wel geocachen maar dat is dan vooral in de buurt van onze woning en op plaatsen in de natuur waar de kans zeer zeer klein is dat we iemand tegenkomen.