Always on the Road
Spanje 2025
En we zijn weer vertrokken naar ons favoriete land. We kunnen het niet laten en de GPS van onze camper stuurt ons ook altijd richting zuiden dus wie zijn wij om daar tegenin te gaan 🙂
We zijn vertrokken op 18 februari vanuit Bollendorf naar Antwerpen om bij de ouders nog afscheid te nemen en dan hebben we een paar dagen in Frankrijk getoerd. We hebben meer dan 3,5 maanden tijd dus we moeten ons niet haasten. Na Frankrijk hebben we nog heel veel tijd om te verblijven op verschillende plekken in Spanje.
Onze stops tijdens deze reis :
27 februari tot 15 maart 2025
S'Agaro en omgeving
Vanmorgen hebben we Frankrijk achter ons gelaten en staan we weer op onze vaste eerste plek in Spanje, namelijk S’Agaro.
We blijven hier ongeveer twee weken, gewoon omdat we hier zo graag zijn. Het is een plaats waar we tot rust komen. We hoeven hier niets meer te ontdekken, we kunnen hier gerust een dag ‘niks’ doen en dat mag. We hebben hier onze favoriete adresjes om lekker te eten en we houden van de natuur. De prachtige wilde omgeving van de Costa Brava kan ons nog altijd beroeren.
Carnaval in Platja d'Aro
Wij zijn absoluut geen carnavalsmensen. Maar een carnavalsstoet in één van onze favoriete plaatsen in Spanje . . . dat moesten we dan toch maar eens bekijken. De stoet was enorm…We hadden zo ongeveer een uurtje ingeschat, maar het bleef maar komen. We hebben een kwart gezien en zijn dan iets gaan eten in één van onze favoriete resto’s. Toen we ’s avonds naar huis gingen was de stoet nog altijd bezig. Wat een pracht ! Het deed goed om zowel in de stoet als naast de stoet massa’s mensen te zien met een glimlach op het gezicht. In tijden van onvrede in deze wereld, en dan heb ik het niet alleen over de grote leiders maar ook over de kleine man, die dikwijls morrend en knorrend rondloopt, was dit een verademing. Zoveel blijdschap samen op één plaats, daar krijg ik een warm hart van.
Met de auto van S'Agaro naar El Centro Geogràfico de Catalunya
Als we voor een geocache uitdaging naar El Centro Geogràfico de Catalunya moeten rijden lukt dat niet met de camper wegens te smalle wegen en geen parkeermogelijkheden. We huren daarom een auto om vanuit S’Agaro naar Pinos te rijden. Naast het geocachen hebben we mooie natuur gezien en nog een paar prachtige Catalaanse dorpjes ontdekt. Het verhuurbedrijf uit Sant Feliu de Guixols brengt ons autootje tot aan de camper en daar komen ze het twee dagen later ook weer terug oppikken. Niet te duur en topservice ! Ideaal om eens op een andere manier te genieten van de prachtige omgeving 🙂
Fietstocht van S'Agaro naar Sant Antoni de Calonge
Het weer is enorm wisselvallig en bij momenten zelfs echt slecht. We blijven een paar dagen rustig in de camper of in elk geval er niet ver vandaag tot er weer een strookje blauwe lucht verschijnt. We springen op de fiets en gaan een ritje maken van S’Agaro richting Platja d’Aro, Calonge en Sant Antoni. We zijn blij dat we terug een frisse neus kunnen halen. Er staat een stevige wind maar dat geeft mooie sceneries van de zee. We sluiten de namiddag af met wat lekkere tapas bij de Pura Brasa in Platja d’Aro.
Fietstocht naar Calonge
Het is weer een mooie dag vandaag, althans er wordt geen regen voorspeld en dat zet ons weer op de fiets. We rijden vandaag naar de hoogtes van Calonge. Niet altijd makkelijk te fietsen maar we zoeken er een aantal geocaches. (zie onze pagina geocaching bestemmingen/Spanje 2025).
We krijgen mooie panorama’s te zien en de heuvels die we moeten overwinnen zijn goed voor onze conditie.
We stoppen op de mooie Plaça Major van Calonge voor een welverdiende lunch. De niet toeristische eetgelegenheden zijn zalig om te vertoeven en het is lekker.
Als we s avonds om 5 u terug aan de camper komen hebben we 36 km gefietst. Dat lijkt niet veel in getallen, maar als je de hoogteverschillen bekijkt dan is dat toch een kleine prestatie 🙂
We zitten trouwens nog altijd in S Agaro omdat we een panne hebben met onze Truma verwarming. Maandag 17 maart hebben we een afspraak in Benicarlo om het probleem te bekijken. We hebben dus nog even tijd om hier wat rond te hangen.
Fietstocht naar Castell d'Aro in de hoogte
We gaan het ons weer moeilijk maken vandaag. Voor onze hobby fietsen we naar de hoogtes van Castell d’Aro. We zijn er in het verleden al geweest maar we nemen vandaag een andere invalsweg. Van S Agaro naar Castell d’Aro en dan langs vele kronkelende straatjes de hoogte in. Prachtig om te fietsen maar het vraagt wel de nodige energie. Als we helemaal boven zijn worden we overvallen door een serieuze bui. Het wordt dus heel voorzichtig terug afdalen want het water stroomt over de straten langs een rivier naar beneden. We zijn doornat als we in Platja d’Aro aankomen en daar blijkt het veel minder hard geregend te hebben. Bij thuiskomst worden onze kleren in de douche te drogen gehangen. Het lijkt alsof we uit een zwembad komen 🙂
We zijn iets langer dan gepland in S Agaro gebleven. Enerzijds omdat het sowieso in heel Spanje slecht was dus waarom ons verplaatsen en anderzijds omdat we problemen hebben met onze Truma Chauffage in de camper. We hebben maandag 17 maart een afspraak kunnen vastleggen bij een bedrijf in Benicarlo. Dus zaterdagochtend verlaten we S Agaro en installeren we ons in een dorpje in de buurt van van het camperbedrijf. Zo moeten we maandagochtend niet te ver rijden.
15 tot 17 maart 2025
Cervera del Maestre
Voor de panne aan onze chauffage hebben we maandagochtend een afspraak in Benicarlo. We willen alvast in de buurt staan en we vinden een leuke camping in Cervera del Maestre, Camping Ciudad del Ciclismo. De reviews zijn positief en de foto’s die we zien spreken ons aan. Ze ligt in een natuurgebied met eeuwenoude olijfbomen, ver van de bewoonde wereld en met een eigen MTB-circuit. Niet dat we ons geroepen voelen om daar te gaan rijden, maar het is mooi aangelegd en het zorgt voor veel bezoekers met fietsen. We willen hier op zatermiddag en op zondag in de buurt gaan verkennen. Het dorpje staat op het programma en ook het iets verderop gelegen Sant Mateu willen we bezoeken. Helaas zijn de weergoden ons niet goed gezind en geraken we niet van de camping weg. Een beetje saai want naast een terras (dus niet bij regen) waar je iets kunt eten is er niets te doen. Binnen blijven is de boodschap en langer blijven is geen optie omdat we sowieso morgen naar de garage moeten. Bovendien gaat het slechte weer de hele week aanhouden. Dan zoeken we beter een omgeving waar we iets meer in de bewoonde wereld zitten, al is het maar voor boodschappen te doen en een leuk restaurantje uit te zoeken.
17 tot 18 maart 2025
Alcala de Xivert
Van Cervera del Maestre rijden we ’s morgens eerst naar Garage Tambo in Benicarló. Om 9 uur mogen we direct binnenrijden en we proberen in ons beste Spaans duidelijk te maken wat het probleem is met onze Truma chauffage. Ik ken dan heel wat woordjes Spaans als het om uit eten gaan of inkopen doen in de supermarkt gaat, maar de technische mankementen van de Truma…dat is moeilijker 🙂 Met wat geduld en Google translate komen we eruit. De technieker zegt tegen ons, na inlezing van de Truma errors in zijn computer, dat we de gloeibougie en de verbrandingskamer moeten vervangen. Daarvoor moet de kachel helemaal gedemonteerd worden en we zijn superblij als we horen dat ze dat nog diezelfde dag zullen doen. Het kost wel wat euro’s maar als we hierdoor geholpen zijn mogen we niet klagen.
Om 17 u. mogen we onze camper terug komen halen en werkt alles perfect. Of het zo blijft zullen we moeten afwachten want de error 122H blijkt een horror error te zijn. We hebben al zoveel info gelezen van andere mensen die dezelfde fout hadden en soms blijven de problemen maanden aanhouden. Let’s cross fingers dat het bij ons van de eerste keer goed was.
Omdat het al vrij laat is beslissen we om niet te ver weg te rijden en we zetten onze camper op camping Los Olivos in Alcalà de Xivert. Verder dan een korte fietstocht naar de supermarkt komen we niet. Spijtig want we wilden graag het dorp en de omgeving nog even verkennen maar de donkere donderwolken beslissen daar anders over. We blijven dus gezellig in de camper en eten lekkere tagliatelle con albondigas. Heerlijk met een glaasje wijn. Laat het buiten maar regenen, wij genieten evenzeer.
18 tot 20 maart 2025
Navajas
In Alcalà de Xivert regent het pijpestelen en we rijden door richting Navajas waar we ons installeren op Camping Altomira. De wolken en de regen hebben ons gevolgd, want hier is het niet veel beter, maar we willen sowieso toch naar het zuiden, dus schuiven we af en toe maar wat op.
De eerste avond gaan we eten in het restaurant van de camping. Het ziet er goed en gezellig uit dus we geven dat een kans. Wie ze die avond in de keuken hadden gezet, weten we niet, maar het eten was een complete ramp. Ik had een sirloin steak gevraagd medium rare die hooguit 30 seconden de pan had gezien. Bovendien zat het stuk vlees vol vliezen. De groenten en de schaarse aardappeltjes die het bord decoreerden waren koud en smaakloos. Suzette had zalm maar die was zo hard doorbakken dat je niet meer proefde dat het vis was. Ook bij haar waren de groenten koud en zonder smaak. We hebben de serveerster erbij geroepen en gezegd dat ze onze borden terug naar de keuken kon brengen en dat we niet wilden betalen voor zoiets ondermaats. Er kwam een mevrouw die hoger in rang was en ook Engels sprak en die heeft ons gezegd dat we enkel onze wijn dienden te betalen. Hier komen we nooit meer terug 🙁 We waren trouwens niet de enigen die avond die geklaagd hebben. Een Frans koppel heeft ook een bord terug gegeven en een Nederlands koppel heeft alles opgegeten maar aan hun gezichten te zien was dat met lange tanden. Waarschijnlijk was hun honger zo groot dat ze toch maar alles naar binnen gewerkt hebben. Spijtig dat een restaurant met toch wel wat mogelijkheden en een potentieel aan klanten zo’n slechte kwaliteit levert.
De volgende dag was er nog steeds geen zon maar we wilden toch met de fiets een beetje de omgeving gaan verkennen. Weer of geen weer, we zijn rond 11 u op de fiets gestapt richting Segorbe en Altura en hebben bijna 20 km afgelegd. Regen, mist, kou en pas helemaal op het einde van de namiddag een klein strookje zon. Toch wel genoten van deze dag en hopelijk komt over een paar dagen eindelijk die zon tevoorschijn.
Fietstocht van Navajas naar Segorbe en Altura
20 tot 22 maart 2025
Los Narejos
De camperplaats in Los Narejos (Los Alcázares) is zo’n beetje een vaste stopplaats als we naar het zuiden rijden. We vinden het een ‘nette’ plaats, er is een goed restaurant en we fietsen hier graag. Twee nachtjes zijn ons gemiddelde verblijf hier.
Het weer ziet er hier op het eerste gezicht iets beter uit maar op 22 maart in de ochtend worden we getrakteerd op een onweer en een stortbui om u tegen te zeggen. Om 10 uur ’s ochtends was het plots weer droog en zag je overal blauwe lucht tevoorschijn komen. Het weer is zot aan het doen maar het houdt ons niet tegen om te gaan fietsen. Het was een leuke rit van ongeveer 40 km in de wijde omgeving.
Onze fietstoer vanuit Los Narejos
22 maart tot 4 april 2025
Bolnuevo en omgeving
We strijken een kleine twee weken neer in één van onze favoriete regio’s. Bolnuevo en omgeving blijft ons boeien met z’n prachtige omgeving. We komen hier vooral rusten maar ook fietsen en uiteraard lekker eten. Ook de camping Playa Mazarron in Bolnuevo blijft éen van onze favorietjes. We zijn niet de enigen want ze is voor driekwart van het jaar volgeboekt en het is bijna een kunst om nog een vrije plek te krijgen. In deze periode kan het nog en daar maken we dan dankbaar gebruik van.
Fietstrip naar Puerto Mazarron
Ons eerste uitstapje met de fiets is richting Puerto Mazarron. We fietsen bergop in de richting van Faro Puerto van waar je een prachtig uitzicht hebt over de baai. Rotsen en de zee, we kunnen er uren naar kijken. Als afsluiter gaan we met vrienden eten bij de Marokkaan.
Met de fiets van Bolnuevo naar Puntas de Calnegre
Traditiegetrouw proberen we elk jaar de fietstocht te maken naar Puntas de Calnegre langs de EuroRoute 8. Het is geen gemakkelijk parcours want van fietspad is niet veel sprake. Het pad bestaat uit grind met allerlei soorten en formaten stenen en is erg hobbelig. Maar we zijn niet de enige fietsers. Het is een populaire route, ook voor wandelaars. We hebben de indruk dat het pad er vandaag nog slechter bij ligt door de vele regenbuien van de laatste weken. Toch zetten we door en blijven we genieten van de prachtige zeepanorama’s en indrukwekkende bergen op onze weg. Het laatste stuk stelt een beetje teleur.
Vorig jaar moest de officiële camperplaats Playa Percheles (door sommigen Schlangenbucht genoemd) sluiten wegens problemen met de vergunningen. Op Ziegenwiese kan men nog wel staan al zijn er geen voorzieningen. Maar wat we gisteren gezien hebben overtrof alles : In de buurt van Playa Cabezo de la Pelea staan massa’s camperaars die het niet zo nauw nemen met de hygiëne. Ik ga niet in detail treden maar het is spijtig dat Percheles moest sluiten en dat dit wordt toegelaten 
Bovendien loopt een aantal figuren graag naakt rond. Er zijn in de buurt speciale naaktstrandjes maar dat is beperkt tot die zones. Eens daarbuiten, en zeker op de wandelweg/fietspad mag het niet. We zijn absoluut niet preuts maar een lelijkaard die zijn geïmproviseerd voortuintje van de camper aan ’t harken is met enkel een hoedje op is geen zicht.
We blijven ons ook steeds afvragen waar deze massa mensen blijft met hun chemische toilet…We kunnen alleen maar hopen dat de gemeente weldra ingrijpt. De lokale bevolking is het in elk geval beu. Nu de officiële instanties nog.
’s Middags eten we iets in Bar Calnegre en we keren daarna terug langs de hoofdweg. Het is iets meer kilometers maar het fietst wel makkelijk. Het totaal van onze trip is 42 km. Tevreden en met een pak mooie foto’s van de prachtige natuur keren we terug naar de camper.
Mooi uitzichtspunt Puerto Mazarron
Fietstripjes van Bolnuevo naar Puerto Mazarron doen we regelmatig en vandaag zoeken we terug de hoogtes op. Het blijft mooi om uit te kijken op de baai van Mazarron. De kleurencombinatie van de lucht en de zee en het groene landschap (groener dan anders wegens de veelvuldige regen) blijven ons bekoren.
Handpan spelen in Bolnuevo
Mijn handpan heeft even in de kast gestaan. Thuis was het heel druk en onderweg wegens het slechte weer ook niet altijd een geschikt moment gevonden om aan de zee te gaan spelen. Vandaag de draad weer opgepikt en even gaan oefenen. Leuk ! Ik moet aan mezelf beloven om het regelmatiger te doen.
Culinair genieten
Dat we in Spanje lekker kunnen eten weten we al lang. In elk dorpje of stad waar we komen vinden we wel een restaurantje dat ons bevalt. In Bolnuevo en omgeving zijn dat er een paar verschillende. In La Barra eten we regelmatig tapa’s, in de Siesta kiezen we meestal voor een goei stuk vlees en bij de Marrokaan genieten we van een mixed grill of een tajine. Ons favoriet restaurant in deze regio is Con Cierto Sentido in Puerto Mazarron. Ik heb het waarschijnlijk al eerder vernoemd want hier is het genieten met hoofdletter. De ontvangst door de chef Javi en zijn rechterhand José zijn top en de gerechtjes die op tafel komen zijn culinaire hoogstandjes. We komen hier graag als we met z’n tweetjes extra willen genieten in een zalige sfeer.
Onze 13 daagse in Bolnuevo loopt ten einde. We zijn minder actief geweest dan anders wegens enerzijds beetje rug- en spierproblemen van Suzette en anderzijds wat meer sociale contacten. Als je al lang op dezelfde plaats komt begin je de mensen beter te kennen en ontstaan er zelfs vriendschappen. De laatste avond gaan we nog een tête à tête doen in de Siësta en dan is het tijd om verder te reizen naar het zuiden.
4 tot 6 april 2025
Balerma
Balerma is een steeds weer terugkerende tussenstop op weg naar Tarifa. Vandaag stoppen we er omdat we hebben afgesproken met een koppel Vlaamse Mobilhome Reizigers die in Almerimar wonen. We worden super ontvangen in hun appartement met prachtig uitzicht en we gaan daarna met z’n vieren iets eten aan de haven. We blijven tot zondag en reizen dan verder richting zuiden.
6 tot 9 april 2025
Torrox
In plaats van door te rijden naar Tarifa stoppen we eerst in Torrox. We willen nog een paar dagen genieten van de zon want in Tarifa belooft het niet veel goeds. Normaal gezien zouden we dan onze geliefkoosde plaats een beetje naar voor verschuiven maar dat kan helaas niet. Onze dochter komt een weekje op vakantie en alles is geboekt.
Ondertussen staan we in Torrox bij camperplaats Paradise Beach waar de zon nog volop schijnt. Supervriendelijke ontvangst door een jong Spaans koppel en je staat met de neus naar de zee. Top !
We zijn hier echter niet om te luieren (misschien een heel klein beetje maar niet te lang) en vertrekken op de fiets richting Torre del Mar om te geocachen. In de late namiddag hebben we een flink resultaat geocache doosjes en 35 km fietsen achter de rug dus laten we ons gaan in een tapas bar aan de Paseo Maritimo.
Onze fietstoer van Torrox Costa naar Torre del Mar
We beslissen nog een dag langer in Torrox te blijven want het bevalt ons hier wel. We kunnen gelukkig verlengen op de camperplaats en plannen een dagje Frigiliana. Het is een heel mooi Andalusisch dorpje maar het ligt wel in de hoogte. Als we tegen een aantal mensen zeggen dat we dat met de fiets gaan doen bekijken ze ons allemaal een beetje fronsend en wensen ons goeie moed. Het is 11 km van de camperplaats tot in Frigiliana en de laatste 6 km zijn inderdaad redelijk stijl. Zelfs met de e-bike in turbo-modus blijft het zwoegen om er te geraken maar het lukt. We zijn content. Straks is het naar beneden dus het zwaarste is achter de rug. Het is inderdaad een heel mooi dorp maar het is eveneens super toeristisch. Ietsje TE voor ons maar we genieten wel van de mooie pittoreske straatjes en de prachtige vergezichten.
Fietstoer van Torrox Costa naar Frigiliana
Het bevalt ons hier zo goed dat we beslissen om nog een dag langer te blijven. Het kan gelukkig want de camperplaats staat vol maar voor vandaag is er geen reservatie op deze plaats.
We fietsen van Torrox Costa naar Torrox dorp dat iets hoger in de bergen ligt. Heel mooi gelegen, dat wel, maar het boeit ons minder dan Frigiliana gisteren. We rijden wat rond en verkennen wat straatjes en fietsen dan terug naar beneden waar we gezellig aan Torrox Costa een paar uur gaan zitten met zicht op zee en ons laten verwennen met een wijntje en tapas. Wat kan het leven mooi zijn, of wat IS het leven mooi.
Morgen vertrekken we dan eindelijk richting Tarifa. Wat we daar gaan doen zal van het weer afhangen maar we kijken wel uit naar de komst van onze dochter aanstaande vrijdag.
Fietstoer van Torrox Costa naar Torrox
9 april tot 12 mei 2025
Tarifa
Natuurlijk mag Tarifa niet ontbreken op onze reis door Spanje. Het is en blijft onze tweede thuis, onze place to be en onze all-time favoriete bestemming in Spanje.
Je kan alles lezen over onze grote liefde voor deze plaats en haar indrukwekkende omgeving in onze verslagen van de afgelopen jaren hier op de site, te beginnen in 2019.
We waren hier voor de allereerste keer in 2012, op aanraden van een vriendin die we bezochten in Archidona. Dus trokken we twee dagen naar Tarifa met een overnachting in een zeer basic hostal, maar het was liefde op het eerste zicht. Zowel Suzette als ik en onze dochter hebben Tarifa in ons hart gesloten en zijn dat blijven doen. Sinds we met de camper reizen komen we minimaal twee keer per jaar tot hier. Een hele afstand, maar absoluut de moeite. We willen het voor geen geld ter wereld missen.
Ook onze dochter vliegt vrijdag naar hier en verblijft een week in Hotel Los Lances.
Helaas zit het weer niet mee. Het is zware wind (wat op zich niet abnormaal is in Tarifa) maar bovendien is er de volgende dagen heel veel regen voorspeld. Voor Suzette en ik is het minder erg want wij kunnen hier gerust een paar weken blijven en wachten op goed weer. Voor Imani echter zou wat zon deze week welkom zijn want ze kan niet langer blijven. De werkplicht roept. Als ‘pensionnées’ hebben wij het voordeel dat we die verplichtingen niet meer hebben.
Tarifa is 'atun rojo'
Vanaf de regio Murcia kan je atún rojo op de kaart vinden maar het blijft toch eerder zeldzaam.
De plaats echter waar je op elke hoek van de straat rode tonijn vindt en waar hij ook het lekkerst is, dat is Tarifa en omgeving. Het is ook in deze streek, vooral in de Straat van Gibraltar, dat de blauwvintonijn zijn biotoop heeft. Het is een delicatesse. Gebakken tonijn kende ik al een paar jaar langer maar de tartar de atún rojo of de tataki atún rojo heb ik nog niet zo lang geleden ontdekt. Waarom het zo lang geduurd heeft, heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ik van nature uit echt een vleeseter ben en me nooit zo heb ingelaten met vis die rauw tot halfrauw geserveerd wordt. Toen ik de eerste keer de tartar de atún proefde was ik verkocht. Het was DE ontdekking op culinair gebied en sindsdien is het in Tarifa smullen van rode tonijn, klaargemaakt op verschillende wijzen. Onze eerste avond wilden we niet te ver weg van de camping en zijn we te voet naar de overkant bij Pacha Mama binnen gestapt. Daar hebben we ons laten verwennen met een heerlijke atún a la plancha. Beter kan je hem niet eten.
De dag nadien begaven we ons voor de lunch naar Restaurante El Cocedero aan de haven van Tarifa. Een heel simpele eetgelegenheid maar hun tartar de atún is goddelijk. Een goed begin van ons verblijf in Tarifa. Nu nog hopen op een beetje zon en het wordt weer een fantastische belevenis.
Atlantische oceaan
Zoals hierboven geschreven is het weer niet fantastisch. Er staat heel veel wind wat op zich in Tarifa niet abnormaal is, maar momenteel is het extreem veel wind. We doen toch een poging om te wandelen richting het strand waar we echt bijna gezandstraald worden. Toch levert het prachtige beelden op. De kracht van de natuur is uniek. Daar staan als een klein mensje, kijkend naar de sterke en prachtige golven van de oceaan, dat is speciaal.
Ik voel me gelukkig dat ik dit mag zien.
Slecht weer ?
Onze dochter Imani is gearriveerd en al is het dan geen perfect weer, het is een zalig weerzien. Tarifa is onze place to be en het is voor iedereen een beetje thuiskomen. We genieten van lekker eten en wat rondkuieren in de stad. De zon laat zich toch af en toe zien en morgen wordt het een pak beter 🙂
Zon, zee, strand en fotosessie...
De zon schijnt vandaag en Suzette en ik nemen de fiets richting La Pena.
Imani doet het hele stuk te voet langs het strand en we treffen elkaar op het terras van Camping Torre de la Pena. Hier is het zalig zitten. Gewoon, het zonnetje op je gezicht, het uitzicht over de zee, de surfers en Marokko in de verte . . . gewoon, echt gewoon niks doen en genieten.
In de late namiddag begeven we ons naar een ander strandje aan Area Recreativa La Pena. Je mag hier niet overnachten met de camper maar als we de meer dan 100 campers zien betwijfelen we dat die s avonds allemaal weg rijden. Waarschijnlijk wordt het gedoogd en het is inderdaad een zalige plaats om hier te staan.
Aan het water doen we een fotosessie met Imani wat prachtige beelden oplevert. Uit de honderden foto’s van deze namiddag een heel kleine selectie 🙂
Playa Chica en omgeving
Observatorio del Estrecho "Punta Camorro"
Onze fietstoer naar Observatorio de aves planeadoras
Colada de la Costa
Vandaag stappen we een klein stukje van de Colada de la Costa. Langs deze wandeling blijf je het grootste deel heel dicht bij het zeewater en het pad loopt door tot Algeciras. Een paar jaar geleden hebben we dit stuk gedaan tot de Torre Guadelmesí, maar met de ietwat oudere gewrichten en hier en daar wat mankementen willen we dat nu niet meer doen. Misschien wel nog met de fiets langs een iets andere invalsweg, want langs deze route is fietsen quasi onmogelijk.
Na een paar kilometer spotten we in de hoogte het houten barakje aan het vogelobservatiepunt waar we eergisteren waren. Er is wel een serieus hoogteverschil zonder een echt pad dat ernaartoe loopt, en er staan ook heel veel koeien die ons allemaal in ’t oog houden. We klauteren naar boven, naar wat wij denken de kortste weg is, maar komen uit op een privégrondstuk. Terugkeren zien we niet echt zitten, dus we gaan over de prikkeldraad. Gelukkig geen kwade boer tegengekomen, en een paar tellen later stonden we terug op een openbaar weggetje. We zijn teruggekeerd naar Tarifa langs een alternatief weggetje dat uiteindelijk terug op de Colada de la Costa uitkomt.
Weer genieten van mooie vergezichten van de Straat van Gibraltar met Marokko aan de overkant.
Onze wandelroute via Colada de la Costa
Punta Paloma - Bolonia - Punta de Camarinal
Fietsen vanuit Tarifa naar Punta Paloma en Bolonia, dat is een jaarlijkse traditie. Vroeger durfden we Bolonia wel eens overslaan want de weg ernaartoe via Betis, dat was puffen en blazen. Vandaag is er het fietspad tussen Punta Paloma en Bolonia en dat maakt het veel makkelijker en sneller ook. De bedoeling was een ritje tot ginder, iets eten en terug, maar het is nog maar eens ‘meer’ geworden. We doen dat dikwijls eigenlijk : ’s morgens vertrekken met een plan, maar ter plekke het plan uitbreiden omdat we nog ergens iets gezien hebben dat we nog niet kennen. En verkennen is één van onze favoriete bezigheden 🙂
Vandaag ging het om twee geocaches die langs de wilde kustlijn liepen. Meer uitleg hierover op onze geocache – pagina maar hier alvast een korte samenvatting. Met de fiets is het onmogelijk om er te geraken maar we konden ze gelukkig parkeren bij een klein cafeetje hoog boven Bolonia beach. Voor de auto’s kost het hier 3 euro om te parkeren want achter het ‘huisje’ kun je snel via een bospad naar de duinen. De oude man en zijn vrouw hebben dat goed bekeken. Wij betaalden anderhalve euro per fiets en waren content dat we ze onder het oplettend oog van het koppel en een aantal locals konden achterlaten. Van daaruit zijn we afgedaald naar de duinen en dan verder langs het toch ietwat moeilijke pad naar Punta Camarinal. In de duinen snikheet, aan de rand van de zee vloog je bijna weg. Maar wat een uitzichten weer. Volop genoten en ’s avonds doodmoe van het klimmen, zowel te voet als met de fiets, maar helemaal voldaan.
Onze fiets/wandeltoer vanuit Tarifa naar Bolonia en Punta Camarinal
Uitstapje naar Tanger vanuit Tarifa
Vanuit Tarifa naar Tanger voor een eendaagse trip is altijd leuk. We staan met campervrienden op de camping die in het najaar ook naar Marokko willen en we gaan met hen vandaag naar Tanger om ze al een beetje te laten proeven van de Marokkaans-Afrikaanse sfeer. We vertrekken om 8 uur ’s morgens met AML, wat deze week de enige maatschappij is die momenteel vaart tussen Tarifa en Tanger. De bekendere FRS/DFDS-maatschappij heeft zondag haar laatste rit gedaan vanuit Tarifa en zal vanaf nu enkel nog vanuit Algeciras vertrekken. De nieuwere maatschappij Balearia heeft pas volgende week haar eerste rit.
AML is zeker aan te bevelen. De boot ziet er ongeveer hetzelfde uit hoewel het buitendek minder uitgebreid is. De bar met drank en snacks is ook wat aan de magere kant maar voor een trip van ongeveer 50 minuten zijn we niet te veeleisend.
Tanger is voor ons geen onbekende meer want we doen bijna elk jaar een tripje richting de Marokkaanse havenstad. Het is de eerste keer dat we terug in het land zijn na onze prachtige zes weken durende reis van eind vorig jaar. Het begint weer te kriebelen maar we zijn al tevreden met deze prachtige dag.
bye bye Tarifa
En het is weer zover . . . We verlaten Tarifa met pijn in het hart 🙂
Ons eerste bezoekje aan Tarifa dateert van 2012 en toen zijn we 2 nachten gebleven. Het was liefde op het eerste zicht en dat is nooit meer over gegaan. Integendeel, sinds we met de camper reizen hebben we de hele streek rond de stad Tarifa ontdekt en kennen we de mooiste plekjes. We hebben deze vakantie een recordaantal van 33 overnachtingen. Geen reden om te klagen dus, maar toch blijft het afscheid altijd moeilijk. Hieronder nog een paar foto’s van de laatste dagen waarvan enkele met zicht op het mooie Afrika.
12 tot 13 mei 2025
Vejer de la Frontera - Barbate
Vejer de la Frontera willen we al lang eens bezoeken en na Tarifa installeren we ons op Camping Vejer. Geen ‘wow’ camping, maar voor 1 of 2 nachten is het wel ok. De camping oogt erg verouderd, de rijweg ernaartoe (al is het maar 250 m verwijderd van de grote baan) is een ramp en op de plaatsen staan veelal vasten met aftandse caravans en vooral veel voortenten aan elkaar gezet. Maar goed, we zijn hier niet om op de camping te blijven en we stappen rond de middag op de fiets naar Vejer de la Frontera dat in de hoogte ligt. De man aan de receptie keek al bedenkelijk als we vroegen of dat haalbaar was met de fiets maar we verzekerden hem dat we e-bikes hadden.
Het was echter niet overdreven gefronst van deze beste man. Toen we aan de stijging van 10 % begonnen, de ondersteuning op turbo en de kleinste versnelling, bleek al snel dat we tekort schoten. Suzette trapte nog redelijk fit door maar ik ben moeten stoppen. Tot drie maal toe hebben we op adem moeten komen vooraleer we boven in Vejer aankwamen. Niet om elke dag te herhalen.
Vejer zelf is een mooi typisch Andalusisch stadje maar helaas ook heel veel toerisme. Het oude centrum is niet zo groot en lijkt al snel te verdrinken in de mensenmassa. We zijn er een halve dag gebleven, hebben lekkere tapa’s gegeten en zijn daarna terug naar beneden gezoefd. Dat was een pak aangenamer dan de rit naar boven 🙂
Vejer : Leuk voor 1 dag en content dat we het gezien hebben.
Fietsrit naar Vejer
Een dag later fietsen we vanop de camping in Vejer naar Barbate aan de kust. Het is ongeveer 10 km en de weg is redelijk vlak… peanuts vergeleken met gisteren dus. Er is een museum over tonijn, en als we er stoppen blijkt dit enkel op reservatie toegankelijk te zijn. Geen probleem, we eten hem liever dan dat we ernaar kijken, dus we vinden het niet zo erg.
We fietsen wat rond, maar krijgen niet zo direct een ‘klik’ met de stad. Als we rond de middag een beetje honger krijgen, willen we allebei de tartar de atún rojo proberen. Want overal hoor je hetzelfde: in Tarifa is de tonijn heel lekker, maar in Barbate nog eens te meer. Dat willen we dan uiteraard ook proberen.
Op de Paseo Marítimo worden we aangesproken door de obers, die ons allemaal graag op hun terrasje willen krijgen. We kiezen er lukraak eentje uit . . . maar wat blijkt? Het is de grootste vergissing ooit. Slordige bediening, meer met hun telefoon bezig dan met de klant — maar dan kwam de klap op de vuurpijl: toen de tartaar geserveerd werd, schrokken we allebei even erg. We hadden op de foto vooraan in hun restaurant een lekker uitziende tartaar gespot. Wat op ons bord lag, leek wel uit een andere keuken te komen. Zo moet een tartaar niet gegeten worden.
Toen we de ober erop attent maakten en hem zeiden dat de foto wel iets helemaal anders uitstraalde, kregen we als antwoord: “Dat is slechts een foto.” We deden nog een poging om te vertellen over onze positieve ervaringen in Tarifa en de prijzen die we daar betaalden, maar toen wist het heerschap blijkbaar zeker dat we daar dan geen rode tonijn hadden gegeten. We lieten de man in zijn waarheid, hebben ons bord leeggegeten en zijn vertrokken.
Nog nooit eerder waren we zo teleurgesteld.
Toen we terug op de camping in Vejer aankwamen, kregen we een idee. We laden onze fietsen in, maken de camper klaar en vertrekken nu voor een avondje Tarifa. We willen deze streek afsluiten met een lekkere tonijn, en niet met wat we net hadden gegeten.
Na een half uur zaten we op de N340 richting Tarifa. 🙂
Onze fietstrip van Vejer naar Barbate
13 tot 14 mei 2025
Tarifa
’t Ja… terug naar Tarifa voelt nooit als een straf. Integendeel. Na een uurtje rijden vanuit Vejer de la Frontera zetten we onze camper op de camperplaats van de stad. We rusten even en maken van de vrije tijd gebruik om nog snel een wasmachine te laten draaien op enkele meters van de camperplaats.
’s Avonds trekken we naar restaurant El Patio. Daar bestellen we uiteraard onze favoriet: tataki de atún rojo.
Eerst een klein voorgerechtje, dan de onweerstaanbaar lekkere tataki, en dat alles vergezeld van een fris glaasje Chardonnay. Wat kan een mens nog meer wensen?
Onze teleurstelling van Barbate? Die is na de eerste hap al ver weggezakt 🙂
Morgen rijden we écht verder. Tarifa (en de tonijn) blijft zoals altijd in ons hart achter. Maar het noorden roept, stilaan, doch beslist. En dus rijden we iets verder naar boven . . . maar niet te ver ineens 🙂
14 tot 19 mei 2025
Torremolinos
Van het ruige, authentieke en prachtige Tarifa naar het über-toeristische Torremolinos… dat is op z’n minst een groot contrast te noemen. Maar we hebben zo onze redenen om hier even halt te houden. We kwamen vroeger met onze dochter op vakantie in La Carihuela (een oudere wijk in Torremolinos) en hebben leuke herinneringen aan die tijd. Ook al is het vandaag niet wat we verwachten van een campervakantie, het is wel leuk om wat nostalgie op te snuiven.
Een tweede reden is dat het hier krioelt van de tandartsen, en met mijn ambetante kaakontsteking is dat geruststellend 🙂
Van Torremolinos naar Malaga met de fiets
We staan op Camping Torremolinos en maken van hieruit een fietstocht naar Malaga. Goed te doen, want je hebt bijna overal ofwel een fietspad, ofwel een wandel-/fietspad. Na 12 km sta je in het oude stadscentrum.
Málaga: een stad om verliefd op te worden. Pleintjes, kleine straatjes, prachtige parken, indrukwekkende gebouwen, het bruisende leven… we houden ervan.
Het is ons tweede bezoek aan de geboortestad van Pablo Picasso en Antonio Banderas, maar we hebben weer niet alles kunnen zien. Misschien gaan we een dezer dagen nog eens terug… hangt ervan af hoe lang we hier blijven.
Onze fietstrip van Torremolinos naar Malaga
Van Torremolinos naar Fuengirola met fiets en boot
Twee jaar geleden hebben we de trip Torremolinos – Fuengirola met de fiets gedaan. Een stevige rit maar goed te doen. Dit jaar hebben we het luie aan het sportieve gekoppeld en zijn we van Torremolinos naar Benalmadena gereden, daar een boot genomen naar Fuengirola en dan ’s avonds terug met de fiets. Een leuke combinatie. De boottrip kost 14 euro enkele reis per persoon maar de fiets mag gratis mee 🙂
Als Torremolinos en Benalmadena super toeristisch zijn, dan hebben we voor Fuengirola nog een overtreffende trap nodig. Het is onvoorstelbaar hoe het toerisme hier floreert. De Spaanse economie zit in de lift en dat heeft het vooral te danken aan de massale toename van toeristen aan de costa.
Eten en drinken is zo massaal aanwezig dat je door het bos de bomen niet meer ziet. En waar is het echt goed en waar is het een tourist trap ? We houden ons aan een aantal adresjes die we kennen van vroeger (degenen die nog bestaan) en dat blijkt meestal geen slechte keuze. Uiteraard betalen we meer dan in de rustigere streken van Spanje maar dat weet je op voorhand. De toerist wordt hier een beetje uitgeknepen maar we ondergaan het allemaal vrijwillig.
Onze fiets-boottrip naar Fuengirola
19 tot 21 mei 2025
Mojácar en Turre
We staan op Camping El Quinto in Mojácar. Vriendelijke ontvangst van een goed Engels sprekende dame en we kunnen zelf een gezellige plek uitkiezen.
We komen hier om het dorpje Mojácar te bezoeken maar de eerste namiddag gaan we ook langs Turre want daar liggen geocaches. En we zijn aangenaam verrast. Veel minder toeristisch dan Mojácar, veel Britten ook, maar wel gezellig met mooie landschappen rondom. De tweede dag is Mojácar aan de beurt. We gaan met de fiets al blijkt later dat het niet zo’n goede keuze is. We klimmen eerst een stuk omhoog, nemen dan een lift die het ons makkelijk maakt om enkele meters in de hoogte te overbruggen en komen dan in het oude historische gedeelte. Heel smalle straatjes, veel trappen en uiteraard veel toeristen. Moeilijke omgeving dus voor een fiets maar we slagen er toch in om een groot deel van dit dorp te verkennen. We zijn minder onder de indruk dan bijvoorbeeld van Frigiliana of Vejer de la Frontera maar dit dorp heeft ook wel zijn charmes.
Turre
Mojacar
Onze fietstrip in Mojacar en Turre
21 tot 29 mei 2025
Bolnuevo en omgeving
Bolnuevo op de terugweg was niet helemaal gepland maar we waren in de buurt en het kriebelde weer. Het staat nu eenmaal in de top drie van onze favoriete bestemmingen en we zijn hier voor twee redenen. Een schoonheidsbeurt voor onze camper en een fietstrip naar Bateria de Castillitos.
Een poetsbeurt voor onze camper
We laten hier op de camping onze camper helemaal mooi maken door Julio en zijn assistent. Ze werken al jaren in Bolnuevo en omstreken op de campings en je moet bijna geluk hebben om nog een vrije plek te pakken te krijgen. We troffen het en er was nog een voormiddag beschikbaar. Enkel wassen en niet polieren maar dat vonden we ok.
Hoe zij met z’n tweetjes de camper onder handen nemen, dat is knap. Ze beginnen om 8.15 u ’s morgens en eindigen om 13.15 u. Dat is vijf uur met twee man, dus tien uur werk aan de buitenkant van de camper. Ik kan je verzekeren : hij blinkt 🙂
Met de fiets naar Bateria de Castillitos
We zijn de voorbije jaren al twee keer met de fiets naar het prachtig gelegen Batería de Castillitos gereden. Maar waarom geen derde keer? Het blijft een mooie uitdaging, want de helling tot boven is niet niks. Het stijgt, het daalt, het klimt en het daalt terug. Het is dus een beetje spelen met je benen, maar wat je ervoor in de plaats krijgt, is natuurlijk niet niks. Onderweg geniet je van prachtige panorama’s, en eens boven is het toch weer boeiend om af te dalen in het verleden.
Je kijkt je ogen uit naar de militaire overblijfselen van de gebouwen en kanonnen die in de jaren dertig werden gebouwd ter versterking van de verdedigingslinie van de haven van Cartagena. De architectuur doet eerder denken aan een sprookjesdorp dan aan een militair fort.
We willen hier een Adventure Labcache leggen. De plaats leent zich daar perfect voor, en aangezien we geen fysieke cache willen leggen, is dit een ideaal alternatief (meer info op onze geocache-bestemmingen). Het baantje dat de bewoonde wereld helemaal beneden verbindt met deze mooie plek is vernieuwd, en dat is een pluspunt. Het fietsen blijft even vermoeiend, maar het oude asfaltbaantje met putten en bulten, dat nu helemaal heraangelegd is, maakt de rit naar boven en terug toch aangenamer.
We kuieren hier een paar uur rond en verzamelen ook de nodige informatie voor onze Labcache. We weten nu al dat we nog een vierde keer zullen moeten terugkomen, want ik wil de rit naar boven en terug graag filmen. De GoPro heeft het laten afweten, dus het filmen zal voor een latere keer zijn. Maar erg vinden we dat natuurlijk niet. Weer een excuus om nog eens te gaan!
Onze fietstrip naar Bateria de Castillitos
Boottocht vanuit Puerto Mazarron
Vanuit Puerto Mazarron maken we een bootreisje met Stelar Trips. Vandaag kiezen we voor Ruta a Bolnuevo e Isla Cueva de Lobos. Interessant om de prachtige rotspartijen eens te bekijken vanuit de zee. De baaien waar we zo dikwijls fietsen zien er langs deze zijde nog indrukwekkender uit. De uitleg op de boot is een bandje in Spaans en Engels maar helaas redelijk slechte kwaliteit waardoor we weinig tot niets meekrijgen van de wellicht interessante weetjes. We genieten des te meer van de prachtige zichten en de koele bries die de temperatuur van bijna 30 graden aangenaam maakt.
29 tot 31 mei 2025
Los Narejos (Los Alcazar)
We stoppen hier dikwijls in de heenreis maar ook tijdens de terugreis. De regio op zich (Mar Menor) vinden we eigenlijk niet aantrekkelijk maar er zijn hier veel geocaches te vinden (en er komen er altijd nieuwe bij) en de camperplaats Los Narejos is een hele nette plaats met een zeer goed restaurant. Voldoende redenen om hier twee nachtjes door te brengen.
Onze fietstrips vanuit Los Narejos
31 mei tot 4 juni 2025
Alicante
We landen op Camper Area 7 in El Campello met het doel om te gaan geocachen in Alicante. De camperplaats bevindt zich ongeveer 12 km van het centrum van Alicante en dat lijkt ons goed te doen.
We informeren of we ook nog met de fiets op de tram kunnen en op de camperplaats knikken ze bevestigend. Helaas is de waarheid anders. Als we in Alicante dezelfde vraag stellen aan het personeel van de tram krijgen we te horen dat hun reglement aangepast is en fietsen niet meer welkom. Spijtig want 3 jaar geleden stonden we in Villajoyosa en konden we met deze lijn zonder problemen mee richting Alicante of richting Altea.
Als we in de stad de lift willen nemen voor Castillo de Santa Bárbara krijgen we daar ook een ‘NEEN’. No bicycles 🙁 Als we zeggen dat het drie jaar geleden wel kon zegt de dame in kwestie : impossible. Nu, ja, misschien was zij er drie jaar geleden nog niet, maar toen was het nog heel ‘possible’. We herinneren ons nog heel goed dat we al puffend en blazend naar boven fietsten en na ons bezoek aan het kasteel te weten kwamen dat er een lift was. We hebben die toen naar beneden genomen. Vandaag wilden we dus met dezelfde lift naar boven maar ook hier : ‘de regeltjes zijn veranderd’. Alicante is dus duidelijk minder fietsvriendelijk geworden. Spijtig.
Voor onze geocachetoer hebben we zowat de hele stad rond gefietst maar het was verschrikkelijk warm en we hebben heel weinig foto’s genomen. Elke keer stoppen om een foto te nemen was er te veel aan vandaag. De zon prikte zo hard en we waren eigenlijk blij dat we konden fietsen. Dat gaf nog een frisse bries.
Castillo de Santa Bárbara is voor de volgende dag. We nemen de tram zonder fiets tot in Alicante en kunnen dan profiteren van de lift die ons naar boven brengt.
De lift kost 2,70 en brengt je tot de tweede verdieping, althans de eerste dag. De tweede dag betalen we even veel maar worden we plots allemaal afgezet op de eerste verdieping zonder een echt duidelijke uitleg. Omdat het nu eenmaal zo is vandaag en dat we de rest te voet moeten doen. Op zich geen probleem maar het is snikheet…Waarom we twee dagen achter elkaar het kasteel gaan bezoeken is niet omdat we geen genoeg krijgen van de ridders en de prachtige vergezichten maar omdat de geocache avonturen moeilijker zijn dan verwacht.
Hieronder wat foto’s van het kasteel en onze trip door Alicante.
Eten en drinken in Alicante
We gaan graag uit eten als we met onze camper onderweg zijn en in Alicante is er keuze in overvloed. In een stad die je niet zo goed kent is het niet makkelijk om de juiste keuzes te maken. We volgen meestal onze intuïtie en we weten natuurlijk dat je in zo’n toeristisch trekpleister niet altijd top eten krijgt en dat het allemaal wat duurder is, maar … we zijn levensgenieters en we laten het niet aan ons hart komen.
Toch zijn we een paar keer geschrokken van de manier waarop ze in Alicante omgaan met hun klanten…
De eerste dag zijn we gestopt op de esplanade bij Depinchos – Tapas y Pinchos. Als aperitief hadden we onze gebruikelijke martini maar die werd redelijk warm geserveerd en met één ijsblok smaakte het niet koel genoeg. Dus wat doen we ? We vragen nog een extra ijsblok. Na lang wachten (ijs gaan halen bleek blijkbaar een moeilijk iets) kregen we één ijsblok. ’t ja, nogal moeilijk te verdelen over twee glazen, dus we wijzen de ober erop dat we er toch graag twee willen. Weer lang wachten en dan komt eindelijk de tweede op tafel. Na het eten vraagt Suzette een café con leche y hielo. Dat is in Spanje populair en dat krijgen we overal op dezelfde manier. Een tas koffie met melk, met daarnaast een glas met ijs. De koffie met melk giet je dan over in dat glas en zo heb je dus je café con leche con hielo. De ober brengt de koffie maar weer zonder ijs. We moeten het twee keer vragen vooraleer dat kostbare stukje ijs op tafel komt. Als we de rekening vragen blijkt dat ze het ijs aanrekenen. Weliswaar slechts 10 cent, maar daar gaat het ons niet om. In de meeste cafés in Spanje krijg je een glas vol ijs met je frisdrank en nog nooit tijdens al onze jaren reizen doorheen dit land hebben we ergens moeten betalen voor een extra ijsblok. We krijgen tien sorry’s maar geen gratis ijsblok.
Een dag later gaan we eten in La Terraza del Gourmet. We vieren onze huwelijksverjaardag dus het mag wat specialer zijn. We bestellen een aperitief, een voorgerecht en hoofdgerecht en we nemen er een flesje witte wijn bij. Als afsluiter nog een dessertje en een koffie. Slecht was het allemaal niet maar verschrikkelijk duur voor wat je krijgt. Een steak van amper 100 gram met vijf frietjes erbij is echt profiteren van de klant. Bovendien heeft deze plaats geen eigen keuken. Het eten werd aangeleverd in grote zwarte boxen van een paar straten verder. Resultaat : tegen de tijd dat je bord werd opgediend was het niet meer heel warm. Als we later de reviews kijken op Google blijken we lang niet de enigen te zijn die een beetje teleurgesteld waren.
Het heeft de pret uiteraard niet bedorven. Als we reizen weten we dat het soms wat minder is maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de gastronomische pareltjes die we soms ontdekken.
Onze fiets- en wandeltrips in en rond Alicante
4 tot 7 juni 2025
Valencia
We waren drie jaar geleden al in Valencia en het was tijd om er nog eens te passeren. We vonden het toen een heel mooie stad en we hadden gezien dat er enorm veel geocaches bijgekomen waren. Ideaal dus voor een driedaags bezoek aan Valencia.
We staan op Camperpark Xirivella wat op ongeveer 7 km van het historische centrum ligt. De camperplaats is eigenlijk een parking maar met alles erop en eraan. Heel mooi sanitair, stroom, water en een ongelooflijk vriendelijke ontvangst door José die je heel uitgebreid informatie geeft over de bezienswaardigheden en hoe je er het makkelijkst geraakt. De eerste twee dagen rijden we met de fiets omdat we dan meer kunnen geocachen en de derde dag laten we ons met de taxi afzetten in het centrum en kuieren we te voet rond.
Valencia is een grote, bruisende en prachtige stad. Je kan er uren en zelfs dagen rondslenteren en verdwalen in de kleine straatjes, prachtige pleintjes en verborgen hoekjes.
Onmogelijk om alles te ontdekken in 3 dagen maar dat is niet echt een probleem. We reizen zo dikwijls zuidwaarts of noordwaarts voorbij dat we hier nog dikwijls kunnen stoppen 🙂
Mercat Valencia
De Mercat Central ligt in het hart van Valencia en is een van de oudste marktplaatsen van de stad. Al sinds de middeleeuwen werd hier gehandeld, al was dat toen nog in openlucht. In 1914 begon de bouw van de huidige markthal, een prachtig voorbeeld van Valenciaanse art-nouveau, met kleurrijk glas, keramiek en sierlijk ijzerwerk. Sinds de opening in 1928 bruist het er van het leven. Vandaag is het nog steeds dé plek waar locals en toeristen samenkomen voor verse producten. De locals kopen meer, de toeristen kijken de ogen uit de kop, genieten van de sfeer en laten zich uiteraard ook verleiden tot hier en daar wat proeven. Hieronder een paar kleurrijke foto’s van de overdekte markt. De geuren moet je er helaas bij fantaseren, maar ik kan je verzekeren dat het heerlijk ruikt.
Valencia historisch centrum
Onze fiets- en wandeltrips in en rond Valencia
7 tot 9 juni 2025
Pratdip
Na de drukte en de hitte van Alicante en Valencia willen we twee dagen rust, stilte en koelte. Een koele plaats vinden we niet, want we zitten nog altijd in Spanje, maar we vinden wel een camperplaats met een zwembad. Eigenlijk is Las Sorts in Pratdip een vakantiewoning van een Belgisch koppel. Als het vakantiehuis niet verhuurd is, kan je er ook met de camper staan en gebruikmaken van een aantal faciliteiten van het woonhuis (o.a. het zwembad).
Als we vragen of er plaats is en we welkom zijn, merken we inderdaad dat deze plek een beetje in the middle of nowhere is. Maar dat is eigenlijk net wat we zoeken tot maandagochtend, want dan reizen we door naar S’Agaró.
We kopen een voorraad eten in voor een grillavond op dag 1 en een lekkere tonijnsla op dag 2, en we installeren ons in Las Sorts. De eigenaresse woont twee huizen verder en komt ons alles netjes uitleggen. Hier staan we goed voor twee dagen. We genieten van het zwembad, we eten en drinken lekker en luisteren naar de fluitende vogeltjes. Meer moet dat niet zijn.
9 tot 21 juni 2025
S Agaro en omgeving
Waar we vertrekken tijdens onze Spanje reis, daar stoppen we ook meestal. Dus terug in S’Agaró bij Anna en Adolfo op hun kleine camperplek Sagaroarea.
Het betekent natuurlijk ook het einde van onze vakantie. Ons huisje in Bollendorf roept stilaan en we stevenen af op een drukke agenda van dokters, tandartsen, podologen, orthopeden, garagist voor de camper, werken aan ons huis enz. Het troost ons, want de tijd gaat op die manier snel vooruit en voor we het weten is het einde augustus en kunnen we terug vertrekken.
Maar vandaag en de komende dagen genieten we nog in S’Agaró en gaan we lekker eten in Platja d’Aro, grillen we aan onze camper met de fijnste vleeswaren van onze favoriete beenhouwer Arnall, gaan we zwemmen in de zee en lekker luieren aan het strand. Dat laatste doen we zelden, maar af en toe laten we ons gaan en moeten we niet per se de fiets op of gaan wandelen. Beentjes omhoog en ‘chill’
En zoals altijd worden we na een paar dagen luieren toch ietwat ongedurig en stappen we toch terug op de fiets. We hebben een aantal leuke tochtjes gedaan via de Ruta del Carrilet.
20 juni is onze laatste dag en op 21 juni in de vroege ochtend vertrekken we richting CASA 🙂
