logo

Reizen in coronatijden

bolnuevo iphone (17)

Het jaar waarin alles veranderde

Reizen in coronatijden. . . het is iets wat we een jaar geleden nog niet kenden. Maar sinds maart 2020 is daar verandering in gekomen. Ik betrap mezelf erop dat ik dikwijls zeg : “Dat was nog van voor corona…toen konden we nog dit of konden we nog dat” . . . Dat er plots iets stond te gebeuren wat de hele wereld zou treffen en dat we ons allemaal zouden moeten aanpassen in onze dagdagelijkse bezigheden had niemand kunnen voorspellen.
We zijn wel zoveel mogelijk blijven reizen. Tijdens de lockdowns en de grenssluitingen stond onze camper uiteraard voor de deur maar vanaf juni zijn we terug gaan rijden. Onze avonturen kan U lezen in de rubriek camperreizen. We waren in België (net voor de lockdown), in Nederland, in Frankrijk en in Spanje. Je kan er ook lezen hoe we onze bestemmingen constant hebben aangepast naargelang de nieuwe regeltjes in een bepaalde streek of land  en  hoe we geprobeerd hebben om in groene zones te blijven.
Maar hoe was het nu in de praktijk om coronaproof te reizen in een bubbel op wielen met aan boord een fortuin aan desinfectiemiddelen . . . met gezond verstand was dat heel makkelijk te doen en we hebben dat met succes doorstaan . . . 

 

Mondmaskers zijn niet meer weg te denken uit het straatbeeld

Stilte voor de storm

Begin maart 2020 hebben we nog min of meer gewoon gereisd. Corona was nog niet echt een spelbreker maar er werd al wel her en der over gepraat. Het enige wat we toen bij hadden was een flesje desinfectiegel en we waren iets voorzichtiger als we ergens binnen gingen. Want toen op televisie de virologen en politici nog doodleuk verkondigden dat het maar een griepje was en dat de kans eigenlijk quasi onbestaande was dat het virus ook België zou bereiken, waren wij al redelijk achterdochtig. Ik herinner me dat we toen al zeiden : “Dit komt niet goed” . . .
Maar ook in Duitsland waar wij wonen was er nog geen paniek. We stonden nog gezellig te kletsen met de buren en de term ‘social distancing’ was nog niet uitgevonden.  
Op de camping in Bredene en in restaurants namen we tijdens die week al de nodige voorzorgen maar dat ging toen nog niet veel verder dan het ontsmetten van de klinken en zeer grondig handen wassen en desinfecteren. Als we ergens iets gingen eten keek ik wel of het etablissement netjes was maar dat deden we voordien ook al. Ik ben een tikje maniakaal als het op hygiëne aankomt en dat is tijdens corona alleen nog maar erger geworden.
In die week dat we op vakantie waren aan de Belgische kust begon het hele gebeuren in een stroomversnelling te geraken en toen we op 10 maart terug thuis kwamen gingen de gesprekken alleen nog maar over dat virus waar ze nog niet zo veel over wisten. Ons plan was om op 18 maart terug te vertrekken naar Zeeland in Nederland maar zo ver zijn we niet geraakt. Een paar dagen later, rond 13 maart, ging bijna heel Europa in lockdown. De camper stond voor de deur en zoals het er toen uitzag zou dat wel eens heel lang kunnen duren.

De grenzen dicht

De camper staat in rust modus, corona raast door Europa, wijzelf proberen te wennen aan het ‘nieuwe normaal’ en vooral van dichtbij te volgen wat Covid-19 kan aanrichten en hoe we zo veilig mogelijk door die periode kunnen geraken. Ikzelf werk niet meer dus dat is een enorm voordeel want ik hoef dus ook niet onnodig buiten te komen. Mijn vrouw werkt nog 40 % maar zit tijdens de werkuren volledig geïsoleerd in een regiekamer en onze dochter is technisch werkloos want die werkt in het onderwijs in Luxemburg en de scholen zijn dicht. We zijn dus meestal met z’n drieën thuis.
Waar wij wonen mogen we gelukkig nog wandelen en fietsen want ook dat is niet overal evident. In sommige landen mag je nog net de deur uit voor boodschappen en in België mag je zelfs niet meer uitrusten op een bankje. Wij wonen als het ware in de achtertuin van het Mullerthal dus we prijzen ons gelukkig dat we nog kunnen genieten van de natuur.
Op een bepaald moment worden we wel volledig afgesloten van Luxemburg terwijl dat in vogelvlucht op amper 20 m van ons terras ligt . . . maar de Duitsers doen moeilijk. Ze zijn er van overtuigd dat het virus van de overkant wordt geïmporteerd en we kunnen dus niet meer naar onze gebruikelijke bakker, beenhouwer, supermarkt enz . . . Wij wonen wel in Duitsland maar leven/werken eigenlijk in Luxemburg maar dat kan dus nu even niet meer. Alle bruggen/grensposten worden afgesloten en worden bewaakt door een aantal Deutsche Polizei. Er is echt geen ontkomen aan.  Dit is niet leuk en het lijkt alsof we in oorlog zijn. Je wordt enkel nog doorgelaten met de nodige papieren van je werkgever. Ik heb het er heel moeilijk mee, moeilijker dan met het niet kunnen reizen . . .  vooral omdat Duitsland de grens met België en Nederland niet sluit . . . dat vind ik niet eerlijk (jaja, en zij zijn groot en ik ben klein, maar toen voelde ik me ook echt zo) 🙂

Terug een lichtpuntje...

Op 15 mei 2020 gaan de grensovergangen tussen Duitsland en Luxemburg eindelijk weer open en dat is een opluchting. We kunnen terug iets meer ademen en dat doet deugd. Ondertussen hebben we niet stilgezeten met ons te informeren hoe het zit met camperen in andere landen en daaruit blijkt dat ze in Nederland  het meest flexibele zijn. In heel veel provincies zijn de campings open, zij het wel enkel voor autonome reizigers. In de praktijk wil dat zeggen : stroom, vers water en loosput zijn beschikbaar maar sanitair kan je niet gebruiken. Met de camper is dat geen probleem. We hebben onze eigen douche (wel in éen ruimte met het toilet), wc en lavabo. We bellen een aantal campings op en inderdaad, het is geen fabeltje . . . campers zijn welkom, liefst op voorhand reserveren want ze herbergen maar een bepaald percentage van hun capaciteit. Eindelijk terug plannen . . . yeah . . . dat doet goed . . . want waar we dachten begin maart dat de camper zou stil staan voor het hele jaar begint de boel nu toch terug op gang te komen.
Er zijn natuurlijk nog veel mensen die zeggen : Blijf in uw kot . . . maar met de camper reizen is voor ons even veilig als thuis zitten. En dat gaan we de eerstvolgende maanden proberen te bewijzen.
Op 10 juni 2020 vertrekken we naar Stellendam. Foto’s en reisverslag kan je uiteraard lezen in de camperrubriek.

Autonoom reizen . . . toch even wennen . . .

Onze camper wordt vol geladen met de gebruikelijke reisaccessoires die we altijd bij ons hebben maar daar komen nu nog wat extra’s bij :
Wegwerp mondkapjes, stoffen mondkapjes, desinfectiespray, desinfectiedoekjes, plastiek handschoenen, desinfecterend poetsgerief enz enz . . . we gaan goed geëquipeerd aan boord van onze camper 🙂
De eerste uitdaging is toch wel het chemisch toilet . . . Tot nu toe hebben we die enkel gebruikt voor de plasjes terwijl we voor het serieuzere werk altijd wel gebruik maakten van de sanitaire afdelingen op de camping. Dus hier moeten we even omdenken . . . want wie een chemische toilet al van dichtbij heeft gezien weet dat het allemaal toch iets kleiner is dan een volwaardige wc. Maar goed, we hebben geen keuze. Het is ofwel dat kleine toilet fulltime gebruiken ofwel thuis blijven. En dan was de keuze snel gemaakt. En geloof het of niet, maar op internet zijn er zelfs filmpjes en blogs te vinden hoe je nou het beste zo’n drolletje deponeert in dat chemisch toilet. Ik heb ze allemaal bestudeerd en vond een aantal tips heel interessant.  Eén daarvan gebruik ik sindsdien altijd. Ik leg op de binnenkant van de pot, rondom rond wc-papier en dat werkt perfect. Je hebt geen vuile strepen achteraf en je ‘hoopje’ blijft nergens hangen waar het moeilijk poetsen is, dus voor ons een goede oplossing. WC ledigen doen we dan iets meer dan vroeger maar dat is een kleine moeite.
Op de camping waar we stonden ging na 6 dagen het sanitair terug open omdat het toegestaan werd door de Nederlandse overheid.  Vanaf toen konden we dus afwisselen . . . en hebben  we uiteraard ook terug gebruik gemaakt voor de openbare toiletten. Maar we hadden een vast ritueel. Desinfectiespray en doekjes gingen steevast mee naar het toilet en geen millimeter bleef onaangeroerd. Noem het maniakaal maar we voelden ons daar safe bij.
Douchen in de camper zagen we niet echt zitten. Deze bevindt zich in dezelfde ruimte als lavabo en toilet en alles wordt dus elke keer nat en de ruimte is ook vrij eng. Hoera de campers met gescheiden douche maar toen wij de onze kochten was er van corona nog geen sprake en dachten we niet dat we de douche zouden nodig hebben. In de periodes van gesloten sanitair of op campings waar later sanitair wel open was maar waar we de douches echt niet proper vonden liepen we gewoon iets minder fris rond. Moet kunnen op vakantie en niemand die er wat van zei…Aangezien je 1.5 meter afstand moet houden moet het al erg doen eer iemand anders doorheeft dat je niet zo fris ruikt 🙂
In de douchegebouwen die we wel netjes vonden volgden we hetzelfde ritueel als in de toiletten. Eerst alles behoorlijk ontsmetten en liefst douchen op een moment dat er weinig of geen volk was en dan nog het liefst in een douche die nog ‘droog’ was (en dus die dag nog ongebruikt) . . . Als al die eisen konden voldaan worden, dan gingen we even onder de waterstraal staan 🙂
We hebben op die manier gereisd in Nederland, Frankrijk, Duitsland en Spanje en overal hebben we onze eigen regeltjes gevolgd : masker, afstand, hygiëne en vooral gezond verstand.
Want eerlijk is eerlijk : hoe voorzichtig we ook waren en hoe weinig we in contact kwamen met anderen, het was natuurlijk gewoon leuk om tijdens onze 7 wekende durende reis door Frankrijk en Spanje af en toe eens iets te gaan eten. Dat hebben we dan ook gedaan, maar dit jaar veel minder ‘à l’improviste’ dan andere jaren. Het etablissement moest ons echt bevallen en we kozen veel minder voor de kleinere restos waar afstand houden bijna onmogelijk is. Het moest er proper uitzien en we kozen altijd een plek in de buitenlucht. Door het warme weer was dat in Frankrijk en Spanje nooit een probleem. Bovendien was het redelijk rustig. Een afgelegen tafeltje op een terras was makkelijk te vinden.
Onze ervaring in het buitenland heeft ons geleerd dat het eigenlijk overal even veilig of onveilig is en dat je vooral zelf verantwoordelijk bent voor die veiligheid. Wij hebben ons constant maniakaal aan de regeltjes gehouden. Voor ons was het reizen in de camper het toppunt van een veilige bubbel. In ons eigen bed kunnen slapen . . .  er gaat niks boven. Fietsen of wandelen in de natuur kon ook zonder dat je gevaar liep om andere mensen te dicht te kruisen. Dus ja, wij zijn van mening dat reizen op die manier moet kunnen, al wordt dat door vele mensen ontkend. Het woord reizen is bij vele mensen synoniem voor vliegtuig, grote hotels, veel volk bij elkaar, feestjes enz… Dat reizen ook op een andere manier mogelijk is wordt niet door iedereen aanvaard of is niet echt geweten. Spijtig, maar het is niet anders.
Mensen zeggen wel eens dat ze de grenzen moeten sluiten want dat het virus anders nooit kan overwonnen worden. Maar heel eerlijk ? Je hebt reizigers en reizigers. Je hebt de categorie die ik hierboven al noemde en je hebt de camperaars. Alhoewel ook daar mensen tussen zitten die zich absoluut niet aan de regels houden. Dat hebben we ook gezien op campings waar we passeerden en dat is triest natuurlijk, want het geeft ons een slechte naam.
Na onze prachtige reis hebben we ons alle twee onmiddellijk laten testen. We hadden vooraf telefonisch een voorschrift aangevraagd bij onze huisarts en dat werd ons per e-mail bezorgd. De ochtend na onze thuiskomst zijn we getest in Luxemburg (die werken sneller dan Duitsland en aangezien onze ziekteverzekering loopt via Luxemburg was dit makkelijker) en diezelfde avond kregen we een sms dat we beiden negatief waren. We hadden eerlijk gezegd niet anders verwacht maar je weet maar nooit en we wilden ook hier correct spelen. Het is een kleine moeite na een heerlijke reis.
Vanaf nu staat de camper terug even voor de deur . . . voor hoe lang weten we niet . . . corona blijft de agenda bepalen en we kunnen alleen maar hopen dat het snel allemaal goed komt 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een nieuwe camper ?

Op 17 oktober 2020 rijden we naar Antwerpen want Suzette verjaart en ik wil haar verrassen met een etentje in het pomphuis. Het is het

Read More »