Always on the road

Onze camper avonturen

HIJ IS ER....HIJ IS ER...SPANNEND !

2 april 2019

Morgen is het zover. Dan vertrekken we richting Aken (Baesweiler) om eindelijk ‘onze’ camper af te halen. We maken er een uitstapje van. We willen niet met de auto gaan…want dan moet éen van ons beiden met die auto terug en we willen eigenlijk liever voor die eerste spannende rit toch wel met z’n tweeën in die camper zitten. Dus we vertrekken een dagje op voorhand met bus en trein. Een heel gedoe want de eindbestemming is moeilijk te bereiken. De laatste etappe zal per taxi moeten gebeuren. Maar dat is pas voor donderdagochtend. Morgen reizen we tot in Geilenkirchen waar we een leuk klein hotelletje hebben geboekt. En donderdagochtend gaan we dan helemaal uitgerust naar de dealer waar we eindelijk onze nieuwe aanwinst zullen kunnen bewonderen.  Nu ja, we hebben hem al gezien in januari op de beurs in Stuttgart en er stond ook zo’n model in Baesweiler bij de voor ons dichtsbijzijnde dealer (toch nog zo’n 180 km) maar het karretje dat we nu krijgen is een spiksplinternieuwe… hehe…spannend !

Al een paar jaar is het onze grote droom om met een camper te gaan rondtrekken. We hebben vroeger gekampeerd, en vooral ik ben sinds mijn drie jaar echt een tenten-kampeerder geweest maar dat laatste heb ik een beetje gehad. Niet dat ik het niet meer leuk zou vinden…maar je zit toch altijd met de tent opzetten, terug afbreken, alles inpakken… en als de zon dan schijnt heb je nog geluk, zo niet zit je met een natte tent die je thuis weer terug moet uitpakken.

Voor ons was het heel snel duidelijk dat we wilden reizen met een camper.  We zijn ongeveer twee jaar bezig geweest met research, vergelijken, gaan kijken, praten met andere camperaars enz….Soms zagen we door het bos de bomen niet meer…er is zoveel op de markt en we beseften al snel  dat een mens compromissen moet sluiten. Je kan niet alles hebben. Wil je veel ruimte om op te bergen en een garage voor de fietsen dan heb je weer beperkingen voor het bed tenzij je gaat voor een ‘lange’ camper maar dat wilden we niet.  De grens van 7 meter wilden we echt niet overschrijden….al zijn we twee jaar geleden begonnen met een maximum van 6,5…maar dat idee hebben we na éen middag showroom al laten vallen. We wilden een garage voor onze fietsen (die wilden we niet achter de camper) en we wilden ook geen hubbett….en en en…dus twee jaar lang wikken en wegen, zeer veel modellen geschrapt (dit of dat willen we zeker niet), nog meer modellen geschrapt (die zijn te duur), nieuwe modellen ontdekt (hm..ook niet slecht), om dan uiteindelijk onze keuze te laten vallen op een Chausson 627GA titanium. Met deze was het een beetje liefde op het eerste zicht en hij voldeed voor bijna 100 % aan het lijstje met onze eisen. Maar wat uiteraard ook heel belangrijk was : hij zat binnen het budget…en hij was leverbaar binnen een redelijke tijd.

3 april 2019

‘s morgens goedgeluimd op de bus van Bollendorf naar Ettelbruck waarna we de trein naar Luik zouden nemen….Ik zeg ‘zouden’…want het liep daar een beetje mis…
De trein naar Luik van 11.45 u zou met 30 minuten vertraging het station van Ettelbruck binnenrijden…Nu ja, dat kan gebeuren..en we wisten dat er in Luik ook nog latere aansluitingen waren  om ons einddoel te bereiken. Niet gepanikeerd dus…   De trein is altijd een beetje reizen toch ? Op de borden bleef de trein aangekondigd staan op spoor 1 en er werd verder niks meer omgeroepen. Om exact 12.15 stappen we dus op de trein die het station komt binnengereden. Bij vertrek zitten we in elk geval in de juiste richting en wanneer de kaartjes worden gecontroleerd zegt de conductrice niets. We blijven dus nietsvermoedend zitten en ons treintje gaat echt de goeie kant uit. We halen ons lunchpakket boven en genieten van de reis. In Troisvierges, net voor de Belgische grens blijft de trein vrij lang staan, maar nog steeds maken we ons geen zorgen…Suzette zegt lachend : “Als we nu seffes achteruit gaan rijden..dan is er toch iets mis”…En zowaar…enkele minuten later vertrekt de trein….in de verkeerde richting….Heeeeeelp ! We snellen naar de conductrice met de vraag of dit dan niet de trein naar Luik is waarop zij zegt : “Nee hoor, deze trein rijdt naar Luxemburg stad”. “Maar geen probleem” zegt ze, “de trein die jullie hadden moeten nemen (die blijkbaar in plaats van 30 minuten bijna 40 minuten te laat was) gaat bijna aankomen in Clervaux”. En onze ‘foute’ trein stopt binnen enkele minuten ook terug in Clervaux. Kwestie dus van heel snel van de ene op de andere te springen. Moet lukken…maar nee …het lukt niet…want wanneer onze trein in Clervaux binnenrijdt zien we door het raam de andere net vertrekken….richting Luik…. Er zit niets anders op dan een uur te wachten. In Luik moeten we overstappen naar Aken maar ook daar gaat het even mis. De eerstvolgende trein heeft enkel gereserveerde plaatsen en daar kunnen we met ons ‘gewoon’ ticketje niet op. Dan maar iets later op een trein naar Welkenraedt gestapt en vandaaruit naar Aken. Het is ondertussen al na 18 u (honger honger ook) en we zoeken in Aken de trein naar Dortmund die in Geilenkirchen zou moeten stoppen. Op de officiële gele affiches op de perrons is deze halte niet vermeld, maar online stond die er wel op.  Alvorens we weer op een verkeerde trein stappen zien we dat de chauffeur zijn venstertje heeft openstaan…Even gaan piepen dus en de man bevestigde dat hij in Geilenkirchen ging stoppen. hehe…waarom die halte niet geafficheerd stond moet ik niet meer weten…Belangrijkste is dat we nu naar Geilenkirchen rijden. Bij aankomst blijkt dat ons hotel op nog geen 3 minuten van het station ligt. Inchecken gaat gelukkig zonder hindernissen. Nog geen 10 minuten later staan we na een heel korte opfrisbeurt terug buiten om gezellig te gaan dineren in een Italiaans restaurant dat vlak naast het hotel ligt. Rond tien uur ‘s avonds kruipen we onder de dekens. Morgen is een grote dag…dan krijgen we eindelijk onze camper te zien…Spannend !

4 april 2019
D-Day 🙂

Na een goede nachtrust, een basic ontbijt en een korte taxirit (geen openbaar vervoer naar het industrieterrein waar onze dealer zich bevindt) komen we aan in Baesweiler. We zien hem al staan…hehe..nu komen er toch wel een paar zenuwkes opzetten…straks moeten we met dat grote ding gaan rijden…en direct helemaal naar thuis, zo’n 200 km verder…maar eerst de rondleiding.
We geven de nummerplaten af, vullen nog een paar papieren in, zetten hier en daar nog een handtekening en dan kunnen we eindelijk onze camper gaan verkennen. Het eerste wat ons opvalt is dat de camper eigenlijk niet zo ‘proper’ is. De werkmannen hebben overal vuile vingers achtergelaten en dat vinden we eigenlijk niet tof. Aan de buitenkant merken we dat er op verschillende plaatsen nog siliconen restanten zitten. We kunnen natuurlijk niet vergelijken met andere camper – dealers, maar als we een auto kopen, dan wordt die altijd picco bello helemaal netjes afgeleverd aan de klant. Hier dus duidelijk niet. We maken er  een opmerking over en dan zegt onze contactdame dat haar team weeral slordig gewerkt heeft. Blijkbaar is dat niet de eerste keer. Nu ja, we gaan niet moeilijk doen…ik was sowieso van plan om er thuis toch eerst met een vod door te gaan….Het maniakale kantje in mij…ik kan het niet laten…Al blijkt later dat de gemorste siliconen verwijderen een hele klus is…

We krijgen een rondleiding maar het is veel info op korte tijd. Bovendien is alles in het Duits en laat ik dat nu wel redelijk begrijpen..als het op technisch gedoe aankomt wordt het soms teveel voor mijn kleine hoofd. Maar we zijn met twee en samen is dat goed om die Deutsche Sprache goed te verstaan 🙂

Na anderhalf uur zijn we vertrekkensklaar. Eerste opdracht : Hier deftig buiten rijden en op zoek naar een benzinestation. Dat lukt vrij makkelijk en we begeven ons richting Bollendorf. Het rijden valt enorm mee. Het is lang, breed en hoog maar het went vlug. Parkeren blijkt iets moeilijker. Maar met de camera en hulp van een tweede persoon gaat ook dat redelijk goed. En oefening baart kunst. We vertrekken pas op 11 april voor ons eerste tripje dus we kunnen eerst nog wat oefenen en vooral de techniek in detail bekijken.
Thuis willen we eigenlijk onze camper nog niet alleen laten. Er is nog zoveel te zien en te ontdekken…”Wat is dat” en “Hoe zou dat werken” of “Oei, hier moeten we even in het boekje kijken” tot “oh hoe mooi” en “kijk eens hier”…allemaal een beetje onwezenlijk. Maar het is geen droom…het is echt wel echt 🙂
Een mens wordt een beetje kind met zo’n speelgoedje voor de deur. Het klinkt misschien een beetje onnozel maar ik wilde het liefst overnachten in de camper.  Ik vond het zo zielig (ja echt waar) dat die nieuwe camper zo onbemand voor de deur moest blijven staan…helemaal alleen de nacht in… Uiteindelijk ben ik toch naar binnen gestapt al moet ik heel eerlijk toegeven dat ik rond 3 u ‘s nachts even aan de voordeur ben gaan piepen om te checken of alles in orde was. 

We zijn alle twee in een kinderlijke gelukkige sfeer !

We zijn de fiere eigenaars van een camper ! Zie bij Camperreizen voor onze avonturen 🙂

Yeah....de nummerplaten hebben we al...nu de camper nog.
Met bus en trein van Bollendorf naar Baesweiler
Onderweg op de trein
Ticketje van de luxemburgse spoorwegen
camper chausson
Onze Chausson 627GA Titanium
Eerste rit van Aken naar huis